Zagraniczny i polski hip-hop, muzyka, wykonawcy - Najlepszy portal hip-hop

"Parszywa 13" to zestaw trzynastu takich samych pytań, na które odpowiadają różni wykonawcy. Głównym celem "Parszywej 13" jest wydobycie z artysty informacji, jakich nie znajdziecie w normalnym wywiadzie.

Jeśli chciałbyś dowiedzieć się co Twój ulubiony raper najchętniej robi w wolnych chwilach, jaki trunek najczęściej pija, nad czym pracował przez ostatnie pół roku lub jakie ma hobby - u nas się tego dowiesz!

Zapraszamy do przeczytania "Parszywej 13" z uliczną grupą HipoToniA, autorami świetnie przyjętej płyty "Wspólnie I W Porozumieniu", którą możesz nabyć na www.preorder.pl.

Przed premierą "Kwiatów Zła" Pih zapowiadał, że to jego ostatni album. Jednak pod wpływem świetnego odbioru, świetnych recenzji i tego, że krążek pokrył się złotem postanowił zmienić zdanie i zaatakować nas trylogią "Dowód Rzeczowy".

"Kwiaty Zła" bardzo pozytywnie mnie zaskoczyły i wciąż często do nich wracam. Potężna warstwa liryczna, bardzo dobra produkcyjna, udane w większości featuringi. Poprzeczka dla "Dowodu" została postawiona bardzo wysoko. Jego pierwsza część trafiła już do sklepów. Jak więc się prezentuje?

"Ciężko pracuje żeby dać ci co jest we mnie, lecz wciąż to Żurom ma 20 tysięcy wyświetleń w dzień/ To wkurwia mnie bo mam 2 tysiące w 3 dni i mówię sobie ziom, że to tylko liczby". Tusz Na Rękach, wcześniej Pryzmat, to reprezentant sceny kieleckiej, działający po cichu od dawna. Jednak dopiero w tym roku za sprawą Studio Sessions i późniejszego "Get Fejm Or Die Tryin" wydanego wspólnie z duetem Voskovy zyskał większą popularność i skupił na sobie uwagę słuchaczy niezależnego rapu z różnych stron kraju.

W odniesieniu do jego materiału pojawiały się głosy takie jak "Małpa roku 2010". Od premiery minęło już trochę czasu, wiemy więc, że aż takiego fame'u jak toruński MC nie zyskał. Jak jest jednak z płytą - czy mamy do czynienia z czołówką tego roku?

Ostatnio zastanawiałem się nad tym jak to możliwe, że po "Eudaimonii" Mezo całkowicie utracił jaja i nie odzyskał ich nawet próbując wrócić do korzeni na "Herezjach" i stawiając tam na czysto rapowe skillsy. Mierność dzisiejszych dokonań nie gryzie się wbrew pozorom z tym, że umiejętności miał zawsze (tylko nie zawsze chciał/umiał je pokazać).

Przy okazji postarałem się przypomnieć sobie, gdzie Jacek Mejer był w szczytowej formie, lecąc stylowo, pewnie i z jajami. Pierwsza myśl dotyczyła dwóch numerów - "Panczlajnera" i "Rapteatru".

Medium, raper i producent z Kielc, to jeden z największych zajawkowiczów jakich spotkałem w swoim życiu. Typ gościa, który opowiadając o muzyce, ma w oczach iskry i może nie przestawać gadać... Zresztą jak najbardziej do rzeczy. Od 2008 roku, kiedy światło dzienne ujrzał "Seans Spirytystyczny" zmieniło się wiele, a choć materiał zyskał wielu fanów w całej Polsce, autor o "Alternatywnym Źródle Energii" mówi, że jest jego debiutem. O koncertowych skillsach Piotrka pozytywnie wypowiada się każdy, kto... widział go na żywo. Od kilku dni można zamawiać jego nowe dzieło.

Jeśli lubicie samplowane bity na wysokim poziomie, odpowiedni szacunek dla skillsów i starej szkoły oraz serce wkładane w wersy, ten album na pewno przypadnie wam do gustu. Jeśli nie słyszeliście go wcześniej, miejcie pewność, że umiejętności, które reprezentuje swoim rapem to poprzeczka, która może być zbyt wysoka dla sporej części polskich MC's. Powitajcie na scenie postać, która za chwilę może być jej istotnym elementem.

Główną zaleta Prysa jako artysty, nie są jego umiejętności do których krytycy czepiają się od lat, ale bardzo bogata osobowość, która sprawia, że jego solowego albumu "Miłośnik Kłótni W Kłótni O Miłość" słucha się z pełną uwagą. Pochodzący z Łukowa, ale kojarzony z Wrocławiem raper, zgodził się odpowiedzieć na nasze pytania w cyklu Tak To Się Robi.

Wszystkich zainteresowanych korelacją między procesem tworzenia, a relacjami międzyludzkimi i stosowaniem używek zapraszamy do lektury!

Dyskografia The Beatnuts to praca domowa, którą musi odrobić każdy, kto chce zrozumieć na czym polega brzmienie nowojorskiego rapu. Swój rozdział w historii tej muzyki zapisali złotymi zgłoskami, jednocześnie sprawiając wrażenie, jakby nigdy nie sprawiało im to większych trudności. Kiedyś próbowano doklejać im łatki w stylu "nowojorskie Cypress Hill" albo inne, bzdurne "latino-hop", które nigdy nie były tak pojemne by zawrzeć w sobie ogrom inspiracji, które niesie z sobą ich muzyka.

Oglądając wywiady z nimi, słuchając tego co mówią w tekstach, czasami ma się wrażenie, że to przykład olbrzymiego muzycznego geniuszu, który zesłano w ciała nastukanych imprezowiczów, którzy przez większość czasu rozmawiają o dupach. The Beatnuts to zespół w swojej karierze łączący rzeczy pozornie niemożliwe do połączenia i być może dlatego tak wyjątkowy.