Diggin In The Videos

Bolec był jednym z pierwszych polskich raperów jakich usłyszałem i chyba nigdy nie zapomnę wrażenia jakie to na mnie zrobiło. Jeden z najważniejszych reprezentantów w historii krakowskiej sceny, przez wiele lat nie był zbytnio kochany przez rapowe środowisko, po tym jak jego debiutancki album skrytykował Volt. Legendarny producent odkrył, że płyty Bolca i Liroya w całości oparte były o sample ze składanki LA Riots, a wielu odbiorców przyjęło to jako kompromitację i brak oryginalności.

Dziś z perspektywy czasu, uważam, że Grzegorz Borek był lepszym aktorem (nominowany do nagrody głównej festiwalu im. Jana Himilsbacha) niż raperem. Mimo to pochodzący z 1997 (!) roku album "Żeby Było Miło" i singiel pod tym samym tytułem, jest w mojej opinii żywą historią polskiego rapu niezależnie od tego skąd pochodzą sample.

Rok 2000 był wielkim przełomem w karierze UGK. Cztery lata po wydaniu "Ridin' Dirty" uważanej notabene za jedno z największych dzieł południowego rapu, w końcu przebili się do świadomości słuchaczy z całych Stanów Zjednoczonych. Jednym z dwóch utworów, które to sprawiły (oprócz "Sippin' on Some Syrup") było "Big Pimpin" z płyty "Vol.3... Life and Times of S. Carter". Album wyszedł 28 grudnia 1999 roku, ale "Big Pimpin" jako singiel ukazał się 11 kwietnia i był ostatnim kawałkiem promującym czwarte solo Hovy.

Dzisiaj mija czwarta rocznica śmierci Mc Breeda - jednego z pionierów hiphopowej sceny środkowego zachodu. By uczcić pamięć zmarłego rapera, prezentuję wam drugi z jego klasyków, który wypadałoby znać. Chodzi oczywiście o singiel "Gotta Get Mine", który promował wydany w kwietniu 93 roku album "The New Breed".

O tym, jak wszechstronnym artystą jest Tech N9ne myślę, że można by było napisać kilkustronnicowy elaborat, a z roku na rok musiałby być on aktualizowany bowiem ten 41-letni freak z Kansas City zdaje się nie mieć jakichkolwiek hamulców! Będąc tyle lat na rynku udało mu się stworzyć własne imperium, całkowicie niezależne i tak właściwie obecnie może robić co mu się zwyczajnie podoba. Wszystko przez ciężką pracę i dążenie do celu.

O tym, że Tech to rock'n'rollowiec pełną gębą wiadomo nie od dziś. Przejawia się to nie tylko w jego szybkim i intensywnym życiu. Każdy, kto chociaż trochę śledzi wywiady z tym jakże sympatycznym raperem wie, że od zawsze ceni sobie scenę rockową jak i metalową. Nie było więc wielkiego zdziwienia, kiedy dokładnie 3 lata temu byliśmy świadkami premiery niezwykle energicznego kawałka, który miał być jednym z singli promującym nie wydane aż do tej pory "Laws Of Power" Three 6 Mafii.

W ostatnich latach Pharoahe Monch w Polsce zyskał dosyć sporą popularność, choć jak patrzę na zainteresowanie związane z "W.A.R." - jego ostatnim solowym krążkiem, to mam wrażenie, że w Stanach jest proporcjonalnie odwrotnie. Dzisiaj jednak nie o tym. Wróćmy do czasów początku kariery Pharoahe Moncha na rapowej scenie, kiedy u boku Prince Po sławił nazwę swojej grupy - Organized Konfusion. Drugi album duetu "Stress: The Extinction Agenda" pochodzi z 1994 roku i tak też brzmi. Patrząc na promujący album teledysk do numeru tytułowego, myślę sobie, że choć za obydwoma członkami zespołu długa droga, to z całą pewnością zaczęła się ona w sposób niesamowity.

Nasz przegląd klasycznych numerów z repertuaru Fetty Chico zaczynamy od samego początku jego kariery, kiedy to w maju 1992 roku ukazał się debiutancki album artysty, zatytułowany po prostu "Spice 1". Krążek został umieszczony na liście stu najlepszych hiphopowych płyt w historii według magazynu The Source, co jest chyba wystarczającym wyróżnieniem, abyś sprawdził ten materiał jeśli jeszcze tego nie zrobiłeś.

Nagrać follow-up klasycznego albumu to spory problem dla każdego muzyka. Często pojawia się dylemat dotyczący wyboru środków, które usatysfakcjonują fanów spodziewających się podnoszenia poprzeczki kolejnymi płytami. O czym pisać i w jakiej konwencji? Trzymać się klasyki czy zaryzykować próbując zaskoczyć fanów czymś nieszablonowym?