Zagraniczny i polski hip-hop, muzyka, wykonawcy - Najlepszy portal hip-hop

Rok 1996 to dwa wydarzenia, które w karierze Lauryn Hill należy uznać za absolutnie kluczowe. Pierwszy to występ w jednym z najlepszych duetów raper/wokalistka jakie powstały kiedykolwiek czyli legendarnym "If I Rule The World (Imagine That)" Nasa. Drugie to premiera drugiego krążka jej pierwszej grupy - Fugees.

Wielu może to zdziwi, ale "The Score" wcale nie jest pierwszą płytą zespołu. W 1994 ukazało się "Blunted On Reality" do którego może będzie jeszcze okazja wrócić. 1996 zmienił życie Lauryn, Wyclefa i Prasa na zawsze. Prawie 6 milionów sprzedanych egzemplarzy w samych Stanach, wielokrotna platyna w różnych zakątkach Świata (w tym w Polsce!) pęczniejące konta bankowe... Nic dziwnego - ta płyta jest naprawdę wyjątkowa.

Kto czytał artykuł w "Świeżej Krwi", ten już wie co nieco o twórczości Dizzy'ego Wrighta.

O ile mixtape, który wrzuciłem do profilu rapera, nie był zbyt "wizowy", o tyle ta płyta pokazuje spore podobieństwo w stylu obydwu Panów. Dlaczego?

Trzeba przyznać, że w roku obecnym pojawiło się kilku naprawdę zdolnych i ciekawych zawodników, którzy jeszcze nie wkroczyli nawet w dorosłość. Pierwszym był Diggy Simmons, który jednak łudząco podobny jest do Drake'a, nie tylko ze względu na wygląd. Kilka tygodni temu swój debiut wydał Joey Bada$$, czyli nadzieja "starej szkoły". Obaj ci panowie mają zaledwie 17 lat, jednak jest to niczym w porównaniu do bohatera mojego wpisu. Haleek Maul, wiek - 15 lat. Słabo?

Tak, wiem jakie co po niektórzy mają odczucia co do rapu wykonywanego przez dzieci. Mieliśmy Kriss Kross, mieliśmy Bow Wowa. W naszym kraju często młodsi słuchacze robią artyście złą markę. Jednak, czy nie wydaje się wam zdumiewające wydać materiał w wieku 15 lat z taką dokładnością i kunsztem?

Półtora roku pracy zakończone trafieniem na półki materiału, w którym krzyżują się style z totalnie różnych bajek i muzycznych światów. Prosto Mixtape Kebs to jedna z ciekawszych pozycji wydawniczych tego roku a z jej autorem, korzystając z historycznej okazji, spotkaliśmy się pod... warszawską strefą kibica Euro 2012.

Wczoraj obejrzeliście pierwszą połowę obszernego wywiadu z Hukosem, dziś część druga a na jej koniec także specjalny konkurs, w którym do wygrania macie 2 sztuki "Knajpy" podpisane przez jej autora. Na odpowiedzi macie równo tydzień.

Jeśli Jasiek w Afroncie jest Lirycznie Wysublimowanym Chamem, to w ramach Bakflipa jego teksty i ekspresja nabierają zupełnie innego znaczenia. Bardzo mroczne, apokaliptyczne wizje pełne gorzkich wniosków dotyczących natury człowieka i mechanizmów funkcjonowania naszej rzeczywistości często zajmują miejsce złośliwości i zdystansowanego luzu. Zespół Bakflip niedawno przygotował dla nas zupełnie nową epkę/maxisingiel na który składa się osiem kawałków, które możecie pokochać lub znienawidzić, ale nie przejdziecie obok nich obojętnie. Zarówno za względu na ich formą jak i treść.

Janek, który po raz kolejny udowodnił, że jego mroczne, pełne jadu oblicze jest nie mniej fascynujące, ma za plecami odpowiednich ludzi. Z jednej strony Marek Dulewicz, który udziela się również wokalnie (z lepszym skutkiem niż ostatnio), z drugiej dbający o naprawdę potężne i zapadające w pamięć brzmienie Kamil Klusek, Marcin Turno i Maciek Lisowski.

Każdy kto choć parę razy miał do czynienia z muzyka Nottza (o co zresztą w ostatnim czasie nie było trudno) wie doskonale, że gość lubi wjazdy z buta. Ci, którzy przez długi czas traktowali go jako producenta, pewnie nieraz przeżyli szok po coraz nowszych wejściach Nottza na mikrofonie. Kiedy robił epkę z Asherem Rothem, który zresztą pojawia się również na "In My Mind", jego wejścia były highlightami.

Nowa ośmiokawałkowa epka potwierdziła pewne podejrzenia. Nottz konsekwentnie podąża drogą Black Milka (który też jest tu na feacie) - krystalizuje swoje brzmienie jako beatmaker i szlifuje je do granic możliwości, a jednocześnie jako raper uczy się w błyskawicznym tempie. Najlepszym potwierdzeniem są jego zwrotki, które pozostawiają z poczuciem, że mamy pretendenta do miana "najlepiej rapujący producent". Czy może już "najlepiej produkujący raper"?