Klasyka

Jest rok 1987. Przez wielu uważany za najlepszy rocznik w historii hip hopu. Swoje albumy wypuszczają Public Enemy, BDP, Eric B. z Rakimem, LL, Schooly D, Shan, NWA, Ice T i wielu wielu innych mc's/grup.

W roku tym światło dzienne ujrzał także album "Kool & Deadly" będący drugim w karierze wydawnictwem nowojorskiego mc- Just-Ice'a. Kawałkiem otwierającym płytę jest numer "Going Way Back" gdzie gościnnie nawija KRS-One.

Lil' Kim i Foxy Brown ubrane zawsze skąpo w przyciasne ciuszki rapujące o seksie? Produkcje i hity od aseksualnej Missy Elliott? Jeśli tak widzicie kobiecy rap w latach 90. to znaczy, że nie poznaliście jeszcze bardzo ważnego ogniwa w świecie muzyki jakim była Lisa Nicole Lopes.

Na świat przyszła 27 maja 1971 roku w Filadelfii. Była najstarszą córką Wandy oraz Ronalda. Miała dwójkę rodzeństwa: siostrę Reigndrop oraz brata Ronalda juniora. Ojciec Lisy pracował w wojsku, z czego wynikał jego trudny charakter. Lisa często wspominała o przemocy psychicznej i fizycznej, którą stosował żeby wyładować się na rodzinie. Pomimo trudnych relacji, to właśnie on był natchnieniem dla Lisy w sprawach muzyki. Nauczył ją grać na pianinie, kiedy miała zaledwie 5 lat. Jako nastolatka spędzała czas uczestnicząc w lokalnych konkursach muzycznych. Despotyczny ojciec był także przyczyną alkoholowych problemów Lisy, dlatego już w wieku 17 lat postanowiła opuścić dom rodzinny na stałe.

Wielu krytyków uważa album "Looks Like a Job For..." za jeden ze słabszych pośród całej dyskografii Big Daddy Kane'a. Moim zdaniem, jest to jeden z lepszych albumów jakie ukazały się na początku lat 90-tych a na pewno jedna z najmocniejszych pozycji roku '93.

Mistrzowskie bragga, bezkompromisowość i zabójczy styl to najtrafniejsze określenia tej stricte boombapowej produkcji. Jednym z dwóch singli, które ukazały się z racji premiery tego albumu jest numer "How U Get a Record Deal?"

Jak zapewne zauważyliście, w ostatnim czasie trochę zaniedbaliśmy cykle Klasyk Na Weekend i Przegapifszy, które ukazywały się w nieregularnych odstępach. Od września postaramy się to unormować i sprawić, by kolejne odcinki pojawiały się regularnie co 2 tygodnie. Co 2 tygodnie, ale na przemian, więc w każdym tygodniu powinniście mieć możliwość przeczytania jednego z nich.

Zanim ruszymy z nowymi artykułami warto przypomnieć sobie cały arsenał z czasów Spinnera, bo ilość naszych czytelników zdążyła w międzyczasie kilkukrotnie wzrosnąć...

Za oknem w te wakacje zamiast czystego nieba i prażącego słońca często widzimy chmury i deszcz, a temperatura rzadko kiedy przekracza 20 stopni. Ale może na koniec lata pogoda przypomni sobie o tym... Oczekując na ten moment, proponuję odłożyć na półkę dźwięki z mroźnego Nowego Jorku i zastąpić je tymi z Zachodniego Wybrzeża. Zastąpić je G-Funkiem.

Jednak zamiast machinalnie sięgać po "The Chronic" albo "Doggystyle", warto zdecydować się na inny G-Funkowy klasyk - "Regulate... G Funk Era" Warrena G. To porcja muzyki stojąca na równie wysokim poziomie. Porcja muzyki, która umili oczekiwanie na stabilizację pogody.

Ekipa Wu-Tang Clan dzięki nagraniom, sile oddziaływania i całej szalonej otoczce już na dobre przeszła do legendy. Nie dziwi więc, że notorycznie produkcje Wu mieszane są z legendami innych gatunków.

Mieliśmy już mix WTC z Beatlesami, teraz czas na zmiksowanie ich acapelli z klasykami Jimiego Hendrixa.