Klasyka

Tzw. "posse cuty" od samych, nazwijmy to, "początków" rozkwitu popularności rapu stanowiły gratkę dla słuchaczy. Dla wielu jednym z największych tego typu tworów jest kultowe "Scenario".

Dziś przybliżę Wam klip do numeru zatytułowanego "Close The Crackhouse" z roku 1993, gdzie nawijką zajęli się: Brother J, Wise Intelligent, Chuck D, Big Daddy Kane, Money B, Shock G, Humpty Hump, Ex-Girlfriend, Mickey Jarrett oraz ekipa Two Kings In A Cipher.

Gdyby ta piosenkarka wciąż żyła, rynek muzyczny zapewne wyglądał by inaczej. Podejrzewam, że pozycja wokalistek r'n'b, którzy dziś szczytują, byłaby mocno zagrożone. Ciara, Ashanti, a nawet sama Beyoncé czerpią do dziś inspiracje z Aaliyah. Warto zatem poznać jej wspaniałą, choć krótkę historię.

Dziś James "J Dilla" Yancey skończyłby 38 lat. Niestety urodzony w Detroit producent i raper odszedł od nas sześć lat temu, 10 lutego 2006. Jego muzyka nie została jednak zapomniana i wciąż tętni pełnią życia.

Sam przyznam od razu, że nigdy nie byłem psychofanem J Dilli ani też nie znam każdego utworu, jaki wyprodukował. Jego geniuszu przez długi czas nie zauważałem, a dostrzegłem go stosunkowo niedawno, ze 2-3 lata temu. Pamiętam to jak dostałem na moje 15. urodziny od brata płytę Commona "Like Water For Chocolate" i to, jak on się wtedy tym albumem jarał. Oczywiście płyta mi się spodobała, jednak dopiero po jakimś czasie jak odpaliłem ją znowu, to usłyszałem to, czego wcześniej nie wyłapałem...

Słuchając sobie nowego mixtape'u Big Hutcha, postanowiłem odkurzyć nieco moją kolekcję spod szyldu Above The Law i raz jeszcze sięgnąć po jedną z klasycznych pozycji ich dyskografii - wydany w 1993 roku album "Black Mafia Life".

Płyta, która jako jedna z pierwszych zawierała kawałki osadzone w g-funkowym brzmieniu o stworzenie którego posądza się właśnie lidera kolektywu z Pomony.

Wychodzę z domu - ciemno, wracam do domu - ciemno. Ba, mrok to tylko jeden z wielu niekorzystnych czynników: są jeszcze przecież deszcz, śnieg, minusowa temperatura, śliskie chodniki. W takich warunkach nietrudno o depresję.

Ale z pomocą przychodzi muzyka, ściślej mówiąc: rap, jeszcze ściślej: g-funk. Wbrew pozorom, spełnia on swoją rolę nie tylko w okresie maj-wrzesień, ale również zimą. A już na pewno spełnia ją niejaki Mr. X i jego hitowe "Flossin'" z 1996 roku.

Polski rap rzadko bywa sprawiedliwy, a wysoki poziom nie zawsze zapewnia odpowiednio duży sukces. Tak jest dzisiaj i tak było kiedyś. Dziś w kolejnym odcinku naszego cyklu Przegapifszy, chciałbym zwrócić waszą uwagę na album, który w mojej opinii w wielu aspektach wyprzedził swoje czasy. Zupełnie niesłusznie pominięta Śląska produkcja, na której na legalu debiutował MC, który na scenie aktywny jest do dziś. Wielu myślało, że Bunio z 3ody wziął się znikąd. Nic bardziej mylnego.

Płonący Squat powstał w 1995 (!) roku, kiedy w garażowych (dosłownie) warunkach w Tychach chłopaki zaczęli nawijać pod żywe perkusje. W 1999 zespół wypuścił niezależnie materiał "Projekt D.O.T.", który zapewnił im lokalny rozgłos. Na przełomie wieków PS koncertowali m.in. z Paktofoniką, Jajem, 3H czy Zipami. Zdolnymi chłopakami, dzięki pomocy Fokusa zainteresował się w końcu wydawca - Gustaw z Gigant Records. Najpierw zaowocowało to numer "Wokal Prześladowca", który możecie znać z "Usta Miasta Kast". Potem przyszedł czas, by przerwać milczenie...