Klasyka

Spontaniczność, podziemność i naturalność, które cechowały polski hip-hop w jego pierwszych latach przyniosły wiele historii przytaczanych i opowiadanych latami, jak i wiele imprez, do których uczestnicy wracają wspomnieniami mimo upływu czasu.

Sporo do powiedzenia w tej kwestii ma z pewnością Arkadiusz Deliś - założyciel i właściciel kultowej wytwórni T1-Teraz, wydawca takich albumów jak "Na Legalu" Peji, "Światła Miasta" Grammatika czy "Muzyka Klasyczna" Pezeta i Noona. W najnowszym wywiadzie, przeprowadzonym przez Misztala z Dustyroom.pl wspomina on after-party po koncercie premierowym "Trzy" Wzgórza Ya Pa 3, w którym uczestniczyli też członkowie Molesty czy Zip Składu...

Dziś o godzinie 15:00 ruszył preorder winyli z twórczością popularnego rapera – Eldo. W skład kolekcji wejdą wydawnictwa składające się z 2LP: Opowieści o tym co dzieje się naprawdę, Eternii, 27, Nie pytaj o nią, Zapiski z 1001 nocy oraz ostatnia płyta CHI.

10 stycznia 1995 roku. Nie muszę mówić nic więcej, prawda? Wszyscy fani korzennego, nowojorskiego soundu wstali i z szacunkiem zasalutowali na wspomnienie tej daty. Dwadzieścia lat temu, tego właśnie dnia, swą premierę miał album celebrowany na całym świecie, apogeum skurywsyńsko brudnego i mrocznego rapu o realiach życia w Wielkim Jabłku. "Dah Shinin'", po "Enta Da Stage" Black Moon drugi album prezentujący światu potężny kolektyw Boot Camp Clik ("Cession at the Doghilee"!), kosior uznany za jeden z najlepszych krążków Eastcoastowego "renesansu" połowy lat 90 i monument hardcore rapu. Jeśli chcecie wiedzieć więcej - odsyłam do naszego cyklu Klasyk na Weekend, w którym "Dah Shinin'" zostało wnikliwie opisane przez Daniela Wardzińskiego. 

Dzisiaj w Diggin In The Videos - sztos, bez którego dyskusja o "Dah Shinin'", jak i Smif-n-Wessun nie może mieć miejsca. Jeden z moich osobistych numerów wszechczasów. Pierwszy singiel, który zaprezentował światu bezbłędną stylówę Generałów Teka i Steele'a. Hymn na cześć macierzystej dzielni Wielkiego Jabłka - "Bucktown". Hit it!

2015 to rok, który zapamiętam ze smutnego powodu. To rok, w którym odchodzą ludzie, którzy w moich oczach zdawali się być niezniszczalni, nieśmiertelni. Wieczni, nawet pomimo sędziwego już wieku. Ben E. King. Król bluesa, B.B. King. Christopher Lee. The Jacka. Spoza muzycznych kręgów - znakomity pisarz i reżyser Tadeusz Konwicki, a także do samego końca zdumiewający inteligencją nestor polskiej polityki, Władysław Bartoszewski. Na początku czerwca odszedł fenomenalny raper, ikona nowjorskiej sceny battle-rapu, Pumpkinhead a.k.a. PH... Teraz zaś - pożegnaliśmy rapera, który - wydawałoby się - jest "większy niż życie", gościa, którego nie pokona nic. Jedyny i niepowtarzalny Mic Tyson. Sean Price. Urodzony 17 marca 1972 roku - zmarł 8 sierpnia 2015...

11 sierpnia zeszłego roku świat stał się smutniejszym miejscem. Tego dnia straciliśmy jednego z najzabawniejszych i najbardziej utalentowanych komików, aktora, który rozśmieszał do łez, poruszał i krzepił serca milionów ludzi na całym świecie - Robina Williamsa. Niezapomniany Piotruś Pan, Pan/Pani Doubtfire, czy dr Maguire z "Buntownika z wyboru", na scenie roześmiany i pełen energii - skrywający jednak pod owym szerokim uśmiechem wyjątkowo bolesne doświadczenia...

Dziś, 21 lipca, Robin Williams skończyłby dokładnie 64 lata. Kilka dni temu Cee-Lo Green, wypuścił nowy utwór, zatytułowany po prostu "Robin Williams", oddający cześć zmarłemu aktorowi, jak również innym legendarnym komikom - Johnowi Belushi, Philowi Hartmanowi, Richardowi Pryorowi i Bernardowi McCaullough, znanemu jako Bernie Mac. Wspomina także tragicznie zmarłego w lutym zeszłego roku, znakomitego aktora Philipa Seymoura Hoffmana.

Kiedy mówimy dziś o brytyjskim hip-hopie, pierwsze co przychodzi do głowy to zapewne grime, powyginane tempo numeru wymieszanego z elektroniką, drum'n'bassem czy electrostepem. Bardzo słusznie, Wyspy są jednym z najbardziej kreatywnych muzycznie miejsc na Świecie (nie tylko w rapie) i kto wie czy nie najważniejszym patrząc pod kątem rodzących się trendów. Dziś jednak nie o tym, ale o jednym z najlepszych brytyjskich MC's lat 90. Gościu równie utalentowanym co niedocenionym. Blak Twang miał swoje flow, miał mistrzowskie bity i dużo opowieści z południowo-wschodniej strony Londynu, których chce się słuchać do dziś. Nie miał jednak czegoś co pozwala to wszystko należycie wyeksponować - farta do wytwórni.

Jego debiutem był wydany w 1995 roku singiel "What's Going On". Rok później światło dzienne miał ujrzeć album zatytułowany "Dettwork SouthEast". Ostatecznie wytwórnia Sound Of Money wycofała się, a jedynym śladem po płycie stały się egzemplarze promocyjne. Ciekawy przypadek, bo wśród fanów takiego brzmienia w UK, album jest dziś znany i bardzo ceniony, a Blak Twang nazywany legendą. Po dziesiątkach przesłuchań też nie zawahałbym się nazwać tego materiału klasykiem. Dobra muzyka broni się sama?