Klasyka

Głośna sprawa z Fergusson zdominowała w ostatnim czasie amerykańskie media a zabójstwo 18-letniego Michaela Browna wywołuje wśród czarnoskórej społeczności nie mniejsze kontrowersje niż słynne pobicie Rodney'a Kinga na początku lat 90-tych. Głos w tym temacie zabierają także raperzy, choć trzeba przyznać że nie są to tak radykalne wypowiedzi jak w ostatniej dekadzie XX wieku, kiedy to problemy społeczne były ważną kwestią poruszaną nagminnie w kawałkach i stanowiły integralną część hip-hopu.

Aż trudno uwierzyć, że minęła już dekada od wydania przez Sage'a Francisa "A Healthy Distrust". Singiel promujący ten album, "Escape artist", to oparty na gitarze bit Aliasa, napędzająca numer elektroniczna perkusja, a przede wszystkim neurotyczne flow Sage'a i genialny tekst. Bo jak inaczej nazwać numer, oparty na metaforze hip-hopu jako magii i postaci rapera jako iluzjonisty? Trudno nie docenić otwierającego dwuwersu "When I first got into the magic, it was the underground phenomenon/Now everybody's like pick a card, any card", obrazującego jak zmienił się rap od czasów, gdy Sage zaczynał swoją przygodę z muzyką. Pochodzący z Rhode Island artysta nie boi się nawet zaburzyć obowiązujących w hip-hopie konwencji ("When I say hip/You? You say shut the fuck up, we ain't sayin' shit/And I respect it"). Warto przypomnieć sobie ten utwór, wszak już w sobotę Sage Francis gra pierwszy w historii koncert w Polsce we wrocławskim klubie Firlej.

Dziś 16 listopada - data nieprzypadkowa, na którą wybrałem kolejny wpis z serii "Ot Tak". Dokładnie tego dnia, 15 lat temu ukazał się album który na zawsze odmienił oblicze nie tylko zachodniego wybrzeża ale i całej rap gry. Mowa oczywiście o drugiej solowej płycie Dr. Dre - "2001", która na stałe wpisała się do kanonu hiphopowych klasyków.

Sic transit gloria mundi, przychodzi na myśl maksyma. Tak odchodzi chwała świata. Odeszła od nas kolejna niekwestionowana legenda hip-hopu, członek nieśmiertelnego Sugarhill Gangu, współtwórca "Rapper's Delight", rapowego "platynowego wzorca z Sevres" - Big Bank Hank. 

Już jutro Masta Ace wystąpi w Katowicach razem z formacją eMC. Cofnijmy się z tej okazji 20 lat wstecz...

1993. Od kilku lat w amerykańskim hip-hopie rekordy popularności bije bezkompromisowy, brutalny gangsta-rap, gdzie w co drugiej linijce padają niewyszukane przekleństwa, chwalenie się posiadaniem "9 mili" czy pogardliwe "bitch" rzucone w stronę kobiet... Nowy nurt w hip-hopie zyskał wielu zwolenników - jak grzyby po deszczu zewsząd wyskakiwały grupy bądź raperzy chwalący się zamiłowaniem do gangbangingu i chełpliwie tytułujący się "O.G.'s".... Gangsta rap, kiedyś najostrzejszy, najbardziej dobitny komentarz społeczny, stał się lukratywną maskaradą, maszynką do robienia pieniędzy.

Masta Ace, reprezentant legendarnego Juice Crew, zaniepokojony i zniesmaczony tą postępującą gloryfikacją przemocy w hip-hopie, postanowił nagrać album... anty-gangsta-rapowy, bezliośnie ową gloryfikację satyryzujący i piętnujący. Album ów - nazwany odpowiednio hardkorowo "SlaughtaHouse" - Ace nagrał razem ze swą nowo utworzoną grupą Masta Ace Incorporated, znaną też jako The I.N.C.

Często jest tak że popularność nie idzie w parze z umiejętnościami danego rapera a "poziom fejmu" delikatnie mówiąc "nie zgadza się" z tym, co potrafi on wyczyniać za mikrofonem. Mac Dre jest chyba najlepszym tego przykładem bo jak inaczej wytłumaczyć fakt, że artysta z tak długim stażem i etyką pracy porównywalną do Tupaca Shakura (nagrał łącznie ponad 20 albumów w swojej trzynastoletniej karierze) zyskał sławę głównie jako "local hero" chyba najbardziej konsekwentnie pomijanego regionu w rap grze (Yay Areaaa!).

Głosili, że "przyszłość jest teraz", miażdżyli gitary a CIA chciało ich zabić. "Future Is Now" Non Phixion to jak dla mnie jedna z najlepszych płyt początku tego wieku, media nieprzypadkowo okrzyknęły bezkompromisowych i kontrowersyjnych członków NP "białym Public Enemy", a kłótnia i rozpad formacji w roku 2006 utorowała wprawdzie drogę do rozkręcenia La Coka Nostra czy solowej kariery Ill Billa, ale dla mnie cały czas najbardziej smakowitym kąskiem było jednak samo Non Phixion. Teraz mamy dobre info - po wielu latach Bill, Sabac Red, Goretex i DJ Eclipse pogodzili się między sobą. Non Phixion is back!