Zagraniczny i polski hip-hop, muzyka, wykonawcy - Najlepszy portal hip-hop

"Zaklinacz Deszczu" to kolejna porcja soczystego flow, mocnych bitów oraz nieszablonowych i zawiłych przemyśleń prosto z betonowego lasu. Z DGE rozmawialiśmy tuż po premierze i tuż przed warszawskim koncertem, który miał miejsce w poniedziałek. O czym? O płycie, klipach, samplach, planach i wielu innych kwestiach.

13 maja był dniem, gdy my składzie ja (Mateusz) + Daniel + Jacek obchodziliśmy nasze popkillerowe urodziny w Krakowie. Niezmiernie żałowałem, że nie było mi dane zobaczyć odbywającego się wtedy w Poznaniu koncertu Onyxów - a show na Splashu utwierdziło mnie w przekonaniu, że i w stolicy Wielkopolski musiał być niezły ogień. Na szczęście dzięki pomocy naszych współpracowników, Peji, Decksa i całego RPS Ent./Terrorym oraz portalu Poznanskirap.com mieliśmy okazję porozmawiać z Fredro Starrem i Sticky Fingazem, a dziś, po długich zapowiedziach, na koniec właściwego tygodnia z Onyx prezentujemy wam właśnie video z owej rozmowy.

Gdy panowie z Onyx rozdzielili się, by poświęcić czas na solowe projekty można było zastanawiać się czy wyjdzie im to na dobre - nie raz przecież członkowie kultowych formacji nie byli w stanie uciągnąć zainteresowania swoimi solówkami. Tutaj nic takiego miejsca nie miało. O ile solówce Fredro Starra daleko do ideału a późniejsze solo Sonseego przeszło całkowicie bez echa, to Sticky Fingaz chyba nigdy nie świecił tak jasno jak na "Black Trash", gdzie dobitnie ukazał, kto w Onyxie grał pierwsze skrzypce.

Sticky to jeden z tych raperów, których ciężko nie doceniać. Gość, który nawinie linijki, które nie przeszłyby przez gardło żadnemu innemu MC na świecie, a w swoim chamstwie i buractwie potrafi być do bólu kreatywny i błyskotliwy, ukazując dodatkowo wielkie poczucie humoru. Typ, który we wspólnym tracku dał radę przyćmić nawet samego Big Puna. Wulkan energii, niepodrabialny styl i moc nowojorskiego hardkoru w stężeniu naprawdę rzadko spotykanym. Na "Black Trash" ukazuje wszystkie atuty, tworząc jeden z najlepszych koncept-albumów w rapie i co chwila zadziwiając. Kto inny do refrenu "What If I Was White" zaprosiłby Eminema? Kto inny Redmana czy Canibusa obsadziłby w pobocznych drugoplanowych rólkach? Kto swoją rzekomą autobiografię nazwałby mianem "Czarnego śmiecia"? W końcu - kto inny miałby jaja by jeden z tracków zacząć wersami "If it wasn't Kool Herc hip hop wouldn't be created? That's bullshit, I would've create it 10 years later!"?

"Nowy Drake za 12 dni, ktoś z Was czeka tak jak ja czy raczej większość jest zdania, że to zjebany pop i nie ma nic wspólnego z rapem? Ja poznałem go w 2009 - po obejrzeniu klipu do Forever wiedziałem, że jeśli 23-latek bez kontraktu ciśnie w jednym numerze z Wayne'm, Kanye'm i Em'em przy okazji śpiewając refren to wypadałoby zrobić research. Najpierw zajebiste, mega świeże mixtape'y, na których obok traków z okrutnymi panczami były śpiewane przez niego downtempowe traki, później "Thank Me Later", które znienawidziłem po pierwszym przesłuchaniu, ale gdy wróciłem do tej płyty po 4 miesiącach i posłuchałem jej całej na spokojnie to zrozumiałem, że jeśli chcesz się rozwijać i zmienić grę to MUSISZ próbować robić coś czego jeszcze nie było - Drake'owi się zdecydowanie udało." - napisał przed premierą "Take Care" na swoim facebooku VNM... a postanowiłem wkleić ten obszerny cytat, bo bardzo dobrze oddaje to, co sam myślę o kanadyjskim objawieniu.

Gdy sprawdzałem single z "Thank Me Later" a potem pobieżnie całość to odstawiłem i długo byłem na nie... Do momentu, gdy w pewien chłodny jesienny wieczór na spokojnie puściłem całość i dopiero wyczułem, w czym tkwi tajemnica sukcesu Drake'a. Jak prezentuje się drugi album członka Young Money, następca platynowego debiutu, którego sprzedaż w pierwszym tygodniu szacowana jest na 650-700 tysięcy sztuk, czyli 150% tego, co osiągnęło "Watch The Throne"?

"2010", czyli pierwszy projekt Pokoju Z Widokiem Na Wojnę udowadniało konsekwentny progres Jurasa i przypominało jednego z mniej aktywnych, ale bynajmniej nie niewartych uwagi członków ZIP Składu - Korasa, będąc zarazem ciekawą pozycją z nurtu refleksyjnego ulicznego rapu.

"Droga Wojownika" to teoretycznie kontynuacja, ale praktycznie materiał zdominowany przez Jurasa i będący w większości jego solowym popisem (Koras pojawia się w dwóch numerach). Świetny singiel "Moja pierwsza dziewczyna" zaostrzył apetyty i podkręcił oczekiwania. Jak całość wypada w porównaniu do poprzednika?

Premiera najnowszego solo Onara zatytułowanego "Dorosłem Do Rapu" już w piątek, a my mieliśmy już możliwość osłuchania się z materiałem i co za tym idzie dokładnego przepytania połówki Płomienia 81 o tym, co zawarte jest na płycie.

Dziś możecie więc obejrzeć 20-minutowy, przeprowadzony w warszawskiej Galerii Koloru wywiad - a w nim o tytułowym dorastaniu, powrocie do klasycznych brzmień, odcięciu się od melanżowych treści, obecnym stanie polskiej sceny czy planach związanych z kolejnym Płomieniem.

"Alive Till I'm Dead" to rzecz, przez którą do dziś pluję sobie w brodę, że z powodu ulewy przesiedziałem splashowy występ anonimowego dla mnie wówczas Brytyjczyka w namiocie. Niesamowicie świeży materiał, mieszający różne gatunkowe wpływy i przerabiający je na mainstreamową bombę o naprawdę dużej sile rażenia. Do tego bombę nie tracącą jaj i ulicznego brudu.

Ubiegłorocznym debiutem Professor Green poprzeczkę postawił sobie naprawdę wysoko, a jak wiadomo niejedno odkrycie poległo na drugim albumie. Czy "At Your Inconvenience" wytrzymuje próbę?