Podsumowania roku

Ostatni naczelny "Ślizgu" podsumował już dla was dekadę, jednak paradoksalnie na przygotowanie zestawienia najlepszych płyt roku potrzebował dużo więcej czasu. Dlaczego?

Bo Grabiszczy to postać, która sprawdza więcej nowych albumów niż niejedno zaangażowane muzycznie forum a kupuje ich więcej niż wielu zdoła przesłuchać... Dlatego też do ostatniej minuty stycznia nadrabiał zaległości, by w poczuciu dobrze spełnionego zadania dostarczyć wam swoją wyselekcjonowaną w pocie czoła ulubioną czterdziestkę... Możecie więc rzucić na nią okiem przed oddaniem ostatnich głosów w plebiscycie na amerykańską płytę roku.

Rok 2010 przyniósł nam kolejne godziny muzyki, której wstyd nie znać. Jak zwykle opinie są podzielone. Z jednej strony słychać, że to najlepszy rok od dawna, z drugiej, że jest trochę słabiej niż w poprzednich. Pod spodem znajdziecie bardzo obszerną listę albumów, które wybraliśmy do głosowania na album roku w USA, a ta powinna przypomnieć wam ile pięknych chwil w tym roku zaserwował nam hip-hop. Płyt jest aż 50 (+jedno specjalne europejskie wyróżnienie), a mimo tego wybór był ciężki i odpadło parę naprawdę dobrych krążków. Braliśmy też pod uwagę tylko płyty oparte na autorskich bitach i staraliśmy się unikać mixtape'ów/street-albumów, w związku z czym z bólem serca musieliśmy odrzucić choćby Mac Millera (o którym jednak już niebawem napiszemy).

Albumy "podkreślone" na złoto to naszym wspólnym kompromisowym zdaniem 10 najlepszych płyt w 2010 roku (bez miejsc). Tak naprawdę jednak tym razem wybieracie Wy. Zapraszamy do głosowania!

Od startów w wolnostylowych bitwach przeszedł do prowadzenia ich i...  prowadzenia swojej audycji w Radiu Kampus. Trzymający rękę na pulsie prezenter Rap Sesji, sędzia, prowadzący i emerytowany MC bitewny ze studyjnymi planami - dla nas zgodził się podsumować rok i dekadę.

Co najbardziej trafiło w jego gust w minionym roku i dziesięcioleciu?

Rok 2010 z pewnością nie był w polskim rapie aż tak udany jak 2009 (który moim zdaniem był najlepszy od 2004) i nie wyszedł chyba żaden naprawdę wybitny krążek. Otrzymaliśmy za to całą masę płyt naprawdę dobrych, przez co próba ułożenia ich w sensownej kolejności mogła przyprawić o ból głowy. Myślę, że płyt, które mogły znaleźć się w tym zestawieniu bankowo było ze 30, a tuzin wyróżnionych (bez kolejności, starałem się ograniczyć do 10, ale nie byłem w stanie zdecydować, co usunąć) wcale nie jest dużo słabszych od pierwszej piątki a resztę z tejże 30tki musiałem odrzucić z ciężkim sercem. Jedna płyta skupia uwagę liryką, inna produkcją, jeszcze inna charyzmą jej autora...

Było więc bardzo równo, ale zarazem bardzo różnorodnie i każdy mógł znaleźć coś dla siebie. Aha, i jeszcze jedno - ten rok, po części na pewno jako następstwo sukcesu płyt Małpy, Ortegi czy Quiza, ostatecznie zatarł granicę legal/nielegal, mainstream/podziemie. Produkcje wydawane niezależnie i bez hologramu niejednokrotnie spotykały się z dużo żywszym odzewem i dużo lepszą sprzedażą niż wiele płyt, które mogliśmy znaleźć na półkach (żeby przytoczyć tylko Słonia i Tusz Na Rękach) - dlatego też zrezygnowaliśmy z dzielenia płyt na dwa rankingi.

Zamiast tego otrzymacie również dwie listy - ale tym razem prezentujące wybór mój i Daniela dotyczący wszystkich polskich płyt, jedynym warunkiem były autorskie bity (przez co odpadł m.in. TeTris). Natomiast dla wszystkich, którzy uważają inaczej - już jutro będziecie mieli możliwość zagłosowania w specjalnym plebiscycie i wybrania polskiej płyty roku wg czytelników Popkillera. Gotowi? To jedziemy.

Subiektywnych wynurzeń popkillerowych redaktorów ciąg dalszy. Tym razem o zasięgu bardziej globalnym. Przekrój spory, niektóre z wyborów z pewnością dla wielu kontrowersyjne, ale zanim napiszecie komentarz, przeczytajcie tytuł posta. Ze zrozumieniem. Trzy razy. Tymczasem do dzieła...

Na obecny rok zapowiadany jest drugi materiał duetu Rasmentalism, kontynuacji "Dobrej Muzyki, Ładnego Życia", uznanej przez nas na Spinnerze za nielegal roku 2008. Znacie już singiel, w którym Ras i Ment "odpalają Deloreana tak jak Krzysztof Ibisz".

Nie znacie jednak wykazu płyt, które wyjątkowo trafiły w gust jednego z oryginalniejszych beatmakerów w czołówce polskiego undergroundu. Specjalnie dla nas przygotował piątkę ulubionych albumów i obszernie uzasadnił swój wybór.

Zabawa w subiektywne listy spodobała nam się z Danielem na tyle, że postanowiliśmy sklecić jeszcze podobne jeśli chodzi o światowy rap. I co logiczne - tym razem będzie jeszcze bardziej kontrowersyjnie.

Dlaczego logiczne? Otóż podziały i różnorodność w zagranicznym rapie są dużo większe niż w polskim. Dla jednych prawdziwą Kalifornią będzie Ice Cube, dla innych Evidence a dla jeszcze innych Too $hort. Dla jednych mistrzem lirycznych popisów będzie K-Rino, dla innych Lil Wayne, dla jeszcze innych Sage Francis. Wszystko zależy od gustu a wyższość jednego nad drugim to materiał na mocno jałowe i bezproduktywne dyskusje.

Wysiliłem więc mózgownicę i postarałem się wybrać gorącą... 19tkę (w końcu rap na świecie jest starszy i bardziej ukształtowany niż w Polsce, czyż nie?) ulubionych numerów roku 2010. Numerów, które najmocniej wbiły mi się w łeb, zrobiły największe wrażenie i miały w sobie "to coś". Żeby zmieścić jak najwięcej starałem się unikać dublowania (inaczej więcej byłoby tu Wiza, Curren$y'ego i Professora Greena, bo to ich najmocniej przekatowałem).