Klasyka

Białystok ostatnia konsekwentnie wzmacnia swoją pozycję na polskiej scenie rapu. Takie albumy jak "Made In 2", "Zapracowany Obibok 2" czy "Ostrze Moich Oskarżeń" wyraźnie potwierdziły, że potencjał płynący ze wschodu jest naprawdę olbrzymi.

Nie wolno jednak zapominać o tym, że ścieżki Bezczelowi, Cirze czy Hukosowi wydeptywali panowie ze składu PWRD. Jakiś czas temu informowaliśmy was o tym, że niebawem możecie spodziewać się reedycji "PierWszej RunDy" czyli albumu wydanego przez Projekt Wszystkie Rymy Dozwolone w 2000 roku. To właśnie tam znalazł się ten historyczny kawałek.

Hip-hop nigdy nie narzekał na brak wyrazistych postaci, ale moim osobistym faworytem jest niejaki Bushwick Bill, członek legendarnych Geto Boys i właściciel najdłuższej ksywki świata wg Ego Trip. Niecały metr dwadzieścia wzrostu. Wielokrotne aresztowania. Poczucie humoru o bardzo czarnym zabarwieniu. Kuracje odwykowe. Obrazoburcze teksty. Depresje. Groźba deportacji do Jamajki, skąd pochodzi. Jego życie od zawsze było walką między mrokiem a światłem. I walka trwa nadal. Bushwick jest obecnie oddanym chrześcijaninem, nagrywa płyty wychwalające Jezusa, ale jednocześnie jego problemy z prawem trwają nadal.

Przede wszystkim znany jest jednak z tego, co przydarzyło mu się w maju 1991 roku. Opowiada o tym w swoim najsłynniejszym utworze, "Ever So Clear".

Lil Dap i Melachi the Nutcracker raperami wielkimi nie są, mało tego, moim zdaniem są skandalicznie słabi. Jak udało im się nagrać album, który z miejsca stał się klasyczny?

Odpowiedzi należy szukać w osobie producenta debiutu Group Home z 1995 roku. Był nim oczywiście DJ Premier (epizodyczne role na samplerze zaliczyli Guru i Jaz-O). Człowiek będący wtedy u szczytu formy, którego każdy podkład był wybitny.

Cuban Link to dla mnie bez wątpienia jeden z najbardziej niedocenianych MC a zarazem jeden z najbardziej niewykorzystanych potencjałów świata. Ten typ powinien siedzieć teraz w mainstreamie, grać koncerty za gruby hajs i kontynuować dzieło Big Puna... Tymczasem jeden świetny album "24K" wyciekł przed premierą w czasach gdy było to jeszcze przeszkodą dla wytwórni i finalnie nie ukazał się w ogóle w oficjalnym obiegu - w czym sporo pomógł także skonfliktowany z Cubanem po śmierci Puna Fat Joe.

Natomiast drugi album pokazywał przebłyski wielkiego talentu Linka - choćby w postaci niesamowitego "Letter To Pun", jednego z najlepszych rapowych tribute'ów ever. Odpaliłem go dziś kolejny raz i pomyślałem czy kolejny raz nie umieścić na Popkillerze z okazji Wszystkich Świętych, bo takie numery trzeba pchać tak długo, aż wreszcie spotkają się z należytą uwagą... Jednak był już przecież i w Digginie i w Singlach Dekady - postanowiłem więc sięgnąć po starszy tribute Cubana dla Puna, nagrany tuż po śmierci jednego z najwybitniejszych MC w dziejach.

1996 rok to w rapie koniec pewnej epoki. Ten rok był także ostatnim mrocznym i ponurym oraz co chyba najważniejsze - ostatnim wielkim. Następny, 1997, był "przejściowy", jednak i on zaoferował słuchaczom sporo ciekawego.

Idealnie w pierwsze zdania tego wstępu wpisuje się "Stone Crazy" Juju i Psycho Lesa, szerzej znanych jako The Beatnuts.

Jestem pewien, że klipy do "California Love", "I Get Around" czy "Dear Mama" widziała większość z Was. Jednak założę się, że spora część nie zna dużo mniej popularnego teledysku do "Papa'z Song".

Ostatni, czwarty singiel z drugiej płyty 2Pac'a "Strictly 4 My N.I.G.G.A.Z." ukazał się na początku 1994 roku. Tak jak "Dear Mama" było dedykowane matce rapera, tak w "Papa'z Song" zwraca się on do swojego ojca. Jednak jak różne są to numery.