Zagraniczny i polski hip-hop, muzyka, wykonawcy - Najlepszy portal hip-hop

Czyżby szykowała się afera, mająca na grubo zarysować piękną rapową karierę? Trzy miesiące temu pisaliśmy Wam o śmierci legendarnego Tim Doga a świetny okolicznościowy tekst z tej okazji napisał dla nas Rychu Peja, teraz coraz głośniej mówi się o oszustwie. Dog miałby sfałszować informację o swojej śmierci, by uciec od płacenia zaległych pieniędzy ludziom, których oszukał! Wiecie, że stronimy od plotek i wieści niemuzycznych, ale na horyzoncie widnieje jedna z większych i bardziej niechlubnych rapowych afer w historii!

Przyznam szczerze, że albumu Birdmana i Rossa wydanego w roku 2013 nie chciałoby mi się nawet ściągać. Jednak tutaj sytuacja jest inna - panowie postanowili opublikować materiał nagrany w roku 2008 i do tej pory schowany w szufladzie. Hola hola - 2008? Czyżby rok-dwa przed pojawieniem się Lugera i ekspansją jego podejścia do trapu? Hell yeah, toż to okres, gdy brzmienie southowego mainstreamu rozkładało na łopatki mocą, przepychem i "grubością". Po paru pierwszych numerach wiem już, że jest tak jak oczekiwałem i że takiego właśnie brzmienia mi w tym głównym nurcie brakowało - check it.

"Nie jestem tu za wcześnie jak Spinache, mój czas jest, ej, możesz się spinać błaźnie - Gedziula a.k.a. dopiero teraz się zacznie" - te zawarte w intrze wersy świetnie ilustrują debiutancki album Gedza. Bowiem mimo że ja czekałem na niego już od dawna - a z wytężoną uwagą od czasu pierwszej edycji Młodych Wilków - to po pierwszym wrażeniu można odetchnąć. Gedziula szlifując długo debiut nie zamulił swojej chwili jak Papoose czy Ya Boy. Sytuacja wygląda diametralnie inaczej.

Małolacką przewózkę i bezczelność w amerykańskim stylu przytemperował a uzyskaną w ten sposób energię przekuł w to, że mamy tu już nie potencjał a ukształtowanego rapera z pomysłem na siebie. A może po prostu warto było też poczekać na dorastanie słuchacza? Gdy parę lat temu Gedz śledził najświeższe trendy za oceanem to trafiał do niszy a "standardowy polski słuchacz" hejtował z miejsca bo "komercja, techno, tylko sample" czy "pedalskie flow jak Lil Wayne i inne lamusy co zabijają klasyczny hip-hop". Dziś gdy cała scena zaczyna obracać się ku zaoceanicznym nowościom i stara się wyczuć, o co w nich chodzi i jak je ugryźć, Gedz może patrząc za siebie uśmiechnąć się szeroko niczym Baraka - bo etap ten ma dawno za sobą i teraz serce bije mu w naprawdę świeżym rytmie.

Dlaczego: Wraz z nadchodzącą reedycją "Muzyki Rozrywkowej" dostajemy klip do remixu jednego z najlepszych numerów na albumie, wytrącającego oręż z ręki wszystkim tym, którzy chcieliby spłycać ten krążek do "gadki o melanżu". Świetny, mocny, gorzki i refleksyjny track i choć remix zabiera mu trochę klimatu to i tak warto go sprawdzić.

Info o tej płycie to potężny strzał dla każdego fana kalifornijskich brzmień. Dwie ikony westu, członkowie Westside Connection i Tha Dogg Pound łączą siły, by dać nam album zatytułowany po prostu "West Coast Gangsta Shit". Daz Dillinger i WC! Krążek ukaże się 2 lipca, poniżej znajdziecie okładkę, a powyżej - teledysk promujący. Throw ya dubs up!

Brytyjczyk Dizzee Rascal postanowił wyskoczyć w houstońskie klimaty i razem z dwiema legendami tamtejszej sceny nagrać numer "H-Town". Wyszło całkiem nieźle. Przypominamy przy okazji, że już jutro Bun B pojawi się w Warszawie.