Działająca obecnie prężnie i kojarzona z wysoką jakością swoich wydawnictw wytwórnia Mello Music Group weszła na rynek dość niedawno, raptem 5 lat temu, a pierwszym albumem spod szyldu MMG było LP Oddisee "101" z grudnia 2008 roku.

Płytę tę promował chyba pierwszy klip w karierze rapera i producenta z D.C., prosty, amatorsko zrealizowany, ale za to klimatyczny czarno-biały obraz do ciepłego, soulującego "Song For That".

Niedawno ukazał się pierwszy od 5 lat solowy album Johna Legenda "Love In The Future" (dostępny też już w polskich sklepach), a do Sieci trafił właśnie trzeci klip promujący krążek, nakręcony do miłosnej ballady "All Of Me".

Co jest lepszego od zupełnie nowego wydawnictwa jednego z Twoich ulubionych artystów? Jedynie dwa zupełnie nowe wydawnictwa jednego z Twoich ulubionych artystów.

Wyznając tę zasadę i zarazem podkreślając wszechstronne talenty producencko-kompozytorsko-rapowe Oddisee wypuścił właśnie składający się z 12 utworów instrumentalny album "The Beauty In All", oraz dostępny narazie tylko w wersji digital mixtape "Tangible Dream", zawierający 13 nowych kawałków, w których gościnnie pojawiają się m.in. Trek Life, Toine z DTMD oraz Uptown X.O. i yU z Diamond District. Odsłuch obu projektów w całości w rozwinięciu.

Jeśli śledziliście twórczość piekielnie pracowitego i uzdolnionego Oddisee na przestrzeni ostatnich lat to wiecie, że ten gość nie ma w zwyczaju zawodzić. Jeśli byliście na jego koncercie, to jedynie utwierdziliście się w tym przekonaniu. Mający na koncie kilka instrumentalnych projektów oraz kilka podziemnych wydawnictw raper/producent z Waszyngtonu zwrócił na siebie wiele par obojętnych wcześniej oczu w zeszłym roku, wypuszczając jeden z najlepszych albumów 2012 r. "People Hear What They See".

Już jutro ukażą się natomiast dwa zupełnie nowe projekty autorstwa Oddisee - instrumentalny album "The Beauty In All" i mixtape "Tangible Dream", pełen nowiutkich kawałków artysty. Z tej okazji postanowiliśmy przyjrzeć się postaci Oddisee dokładniej i w myśl zasady People hear what they see dopiąć wszelkich starań, aby twórczość tego gościa nie pozostała wam obojętna. Zaczynamy Tydzień z Oddisee!

Przed Wami ostatnia walka tegorocznej Bitwy o Kemping. W finałowym starciu mikrofony skrzyżowali Edzio i Oskier. Kto okazał się lepszy?

W momencie, gdy na ekrany amerykańskich kin wchodził wyreżyserowany przez mającego na koncie nominowane do Oscara "Boyz In The Hood" reżysera Johna Singletona melodramat "Poetic Justice", Naughty By Nature cieszyli się już poważaniem i stanowili pewną markę. Film, w którym główne role zagrali Janet Jackson i pokazujący tym razem swoje bardziej łagodne (w przeciwieństwie do roli Bishopa w "Juice") oblicze Tupac Shakur, zadebiutował na pierwszym miejscu box office'u, przynosząc w samym pierwszym weekendzie ponad 11 mln dolarów zysku.

Również ścieżka dźwiękowa, stanowiąca smakowitą miksturę hip-hopu i zarażonego zajawką na New Jack Swing r&b, przypadła słuchaczom do gustu i już pod koniec sierpnia 1993 r., w niecałe dwa miesiące od premiery, pokryła się złotem. Jednym z najmocniejszych kawałków na kompilacji był numer 4 - "Poor Man's Poetry" autorstwa nikogo innego, jak ewidentnych fanów baseballu z ulic NJ.

Drugi maja 1995 roku - dzień jak co dzień, kolejny wiosenny wtorek, spędzony przeze mnie w przedszkolu na Saskiej Kępie... Podczas gdy ja bawiłem się w najlepsze, czekając jednak z niecierpliwością na powrót do domu, fani będących u szczytu popularności Naughty By Nature z jeszcze większą niecierpliwością czekali na otwarcie drzwi do sklepów muzycznych, aby zaopatrzyć się w egzemplarz trzeciego w dorobku grupy albumu "Poverty's Paradise".

Album ten odkryłem mniej więcej dziesięć lat później i z miejsca stał się on jednym z moich ulubionych, i pomimo upływu czasu i nieporównywalnie większej wiedzy muzycznej niż wtedy, wciąż nim pozostaje. "Poverty's Paradise" - płyta, która na stałe zapisała się w historii hip-hopu, mając miejsce obok tak znaczących krążków jak "The Score", "No Way Out", "The Marshall Mathers LP", "Stankonia" czy "The College Dropout". Co łączy te wszystkie, zdecydowanie różniące się od siebie wydawnictwa? Jedna bardzo ważna rzecz - Nagroda Grammy w kategorii "Najlepszy Album Rap", po raz pierwszy przyznana w 1996 r. właśnie składającemu się z Treacha, Vin Rocka i Kay Gee triu z East Orange w stanie New Jersey, potocznie zwanego Illtown.