Diggin In The Videos

Shaq O'Neal jeden z najlepszych centrów w historii NBA, fantastyczny koszykarz znany z nieprawdopodobnych sezonów w Orlando Magic czy LA Lakers, zakończył koszykarską karierę. Wierzyć się nie chce, pewien rozdział historii najlepszej ligi na świecie został zamknięty, a my w tych okolicznościach chcielibyśmy przypomnieć numer, który Shaq wypuścił w 97 roku, czyli już po transferze do Jeziorowców.

Doskonale zdajemy sobie sprawę, że większość nagrań muzycznych Shaq'a trzeba traktować ze sporym dystansem, ale to? Czterech bardzo zacnych gości, znakomici producenci za konsoletami, potężny bit i naprawdę klasyczny numer.

Chociaż takie single jak "Ooh" czy "Itsoweezee" to rzeczy komercyjnie docenione zdecydowanie lepiej niż ten singiel, to hołdując zasadzie, aby przybliżać patrząc tylko pod kątem wartości muzycznej przedsięwzięcia, nie mógłbym tego pominąć. "Stakes Is High" z 1996 roku, to pierwszy album De La Soul, na którym musieli poradzić sobie bez Prince Paula. Choć strata dla muzyki zespołu na pewno olbrzymia, a odbieranie zasług autorowi chociażby "3 Feet High And Rising" byłoby nietaktem, to mimo wszystko trzeba przyznać, że poradzili sobie bez niego bez większego problemu.

Dowodem może być ten, niestarzejący się od 15 lat klasyczek, w którym pada cutowane setki jeśli nie tysiące razy przez DJ'ów na całym Świecie "Every word I said, shoul be a hip hop qutable" Posdonusa. To tutaj video ukazuje zarówno stricte-hiphopowy potencjał grupy, jak i ich olbrzymi dystans do własnego działania. Właśnie w "Stakes Is High" możemy posłuchać Jay Dee w jego klasycznej odsłonie z roku 1996.

Prośbę od redakcji Popkillera o przygotowanie czegoś od siebie z okazji wyboru DJ-a Quika Artystą Tygodnia, przyjąłem z wielką radością.

Po pierwsze cieszy mnie to, że chłopaki pamiętają o tym Bogu Produkcji w czasach, gdy jego ksywa nie jest znana każdemu słuchaczowi hip-hopu. No a po drugie to w końcu na dobre rozpoczęła się wiosna, więc przybliżanie muzyki pana Davida Marvina Blake'a jest czymś i przyjemnym i pożytecznym zarazem.

Dla wielu słuchaczy rapu Pharoahe Monch kojarzy się wyłącznie z czasami Rawkus Records i fantastycznymi solowymi krążkami "Internal Affairs" oraz "Desire". Raper z Queens ma już 39 lat, a swoją karierę zaczynał, gdy miał 19 czyli w 1991 roku. Wówczas to światło dzienne ujrzał świetny album "Organized Konfusion" w duecie z Prince Po, singiel z którego mogliście obejrzeć u nas kilka dni temu (klik). OK wydali w sumie trzy płyty. Dziś prezentujemy wam singiel z ostatniego jak dotąd wspólnego krążka wydanego w pięknym dla rapu 1997 roku.

W roku 2008 do Sieci trafił nawinięty już luźniej i coraz odważniej eksperymentujący z mainstreamowymi brzmieniami mixtape "Star Power". A na nim m.in. "Ink My Whole Body". Jeżeli dziwi was zajawka Wiza na wytatuowanie całego ciała, to właśnie tu usłyszycie o tym więcej od samego zainteresowanego. "People say I'm crazy, body marked up like a wall in the 80's"...

Jest rok 2007. Z dawnego, grime'owego Rascala niewiele zostało. Chłopak postanowił odrzucić oszczędne elektroniczne brzmienie na rzecz bardziej mainstreamowego.

"Maths and English" nie był co prawda tak niesamowity jak debiut, ale wysokiej jakości nie można mu odmówić.

Wielu brakuje dziś w rapie starej szkoły. Prawdziwej starej szkoły, bez prób imitacji brzmienia i brudnych bitów. Starej szkoły, która była stanem umysłu, postrzegała hip-hop jako jedno i trzymała się mocno pewnych zasad, dziś mocno zapomnianych a przez wielu olewanych kosztem punchy, podwójnych i różnych sportowych zajawek.

Dlatego warto sięgać po takie płyty jak "Etos 2010" czy jak niezauważony materiał Wojtasa. Oldschoolowiec, myślący wciąż po staremu i patrzący na rap pod innym kątem dobrał świetne bity, wycisnął z nich wszystko, co mógł i stworzył naprawdę dobry album. Tym razem przypomnimy tytułowy singiel.