Soul

Z okazji obchodzonego dziś święta zakochanych, 28-letni raper/wokalista z Pensylwanii - Boogieman Dela wypuścił nowy materiał, EPkę pt. "Feels Different". Naszpikowane miłosnymi historiami wydawnictwo wyprodukowane zostało w oparciu o klasyczne, soulowe sample, które dostarczył między innymi beatmaker z odległej RPA - Deet The Beat Machine. Cały projekt sam autor opisuje słowami: "Nowy krążek nazwałem w ten sposób, ponieważ zgłębiam na nim inne, niż do tej pory rejony muzyczne. Jesli spojrzycie na okładkę - daję Wam ona przedsmak brzmienia, które znajdziecie w środku. Miłego słuchania." My również zachęcamy do odsłuchu najnowszej pozycji w dyskografii tego utalentowanego artysty.

Uznany włoski producent Fabio Puglisi oraz współautor tekstów Jay Harden, pragnąc przywrócić ducha soulu, zaprosili do współpracy wychowanego w Teksasie, dysponującego bogatym, niskim wokalem piosenkarza Jey Nemora. Efektem jest tętniąca życiem muzyka przywołująca na myśl złotą erę soulu i dokonania Gil Scott-Herona czy Marvina Gaye'a.

W rozwinięciu znajdziecie teledysk do inspirowanego sytuacją społeczno-polityczną "Noise Pollution" oraz lyric video do utworu "Love Will Find You".

2016 rok obfitował w wiele świetnych muzycznych momentów, a niewątpliwie jednym z najważniejszych był powrót po 18 latach przerwy legendarnego zespołu A Tribe Called Quest z ich ostatnim albumem „We Got It from Here… Thank You 4 Your Service”. Wydarzeniem, które dodatkowo spotęgowało wyjątkową atmosferę, jaka wytworzyła się wokół tej płyty była niespodziewana śmierć jednego z członków grupy - Malika „Phife Dawga” Taylora, który odszedł z tego świata w marcu, czyli jeszcze przed zakończeniem prac nad ich najnowszym dziełem. Na całe szczęście tragedia ta nie powstrzymała kolegów Five Footera przed wydaniem „We Got It from Here…”, którego premiera przypadła na niezwykle burzliwy okres w amerykańskim życiu publicznym. Trzeba przyznać, że ATCQ nie mogli sobie wybrać lepszego momentu na wypuszczenie tak pełnej pozytywnej energii, a przy tym społecznie zaangażowanej płyty jak ta.

Nie od dziś wiadomo, że często najlepsza sztuka rodzi się z największych cierpień, a trudne chwile w życiu sprawiają, że artyści wznoszą się na swoje kreatywne wyżyny. Ostatnie lata w amerykańskim społeczeństwie zaowocowały masą skandali z udziałem funkcjonariuszy policji i kontrowersyjnych sytuacji na tle rasowym, nie brakło pokojowych marszów, ale też zamieszek, podpalanych sklepów, fatalnych w skutkach starć z władzą, czy po prostu poczucia zwykłej ludzkiej bezsilności.

Zarazem jednak ta atmosfera niepewności, strachu i zmartwienia poskutkowała powstaniem kilku wybitnych, zaangażowanych społecznie albumów, mających stanowić odpowiedź na wyzwania dzisiejszego świata i próbujących wskazywać właściwą drogę. Mowa chociażby o „Black Messiah” powracającego po 14 latach D’Angelo, głośnym „To Pimp a Butterfly” Kendricka Lamara, czy najnowszym „Black America Again” Commona. Zanim jednak ukazało się wspomniane dzieło rapera z Chicago, wcześniej w tym roku światło dzienne ujrzał powszechnie wychwalany pod niebiosa krążek autorstwa Solange, młodszej siostry Beyonce – „A Seat at the Table”. W czym tkwi sekret tej płyty i czemu odbiła się aż tak szerokim echem, debiutując na pierwszym miejscu Billboardu i zgarniając nominację do Grammy?

I feel like history on the turntables / Old school to new school / Like nothing ever been realer – proklamuje na wstępie swojego szóstego albumu Alicia Keys, od razu przywołując echa minionej epoki w muzyce oraz przypominając o tym, że oprócz muzyki klasycznej, wychowała się przecież także na nowojorskim hip-hopie. Wpływy te wniosły niepowtarzalną magię do jej pierwszych dwóch płyt, a wizerunek zwykłej, normalnej „dziewczyny z sąsiedztwa” sprawił, że błyskawicznie stała się ona symbolem – nie tylko niezliczonych podobnych nastolatków wychowanych wśród bloków Harlemu – ale symbolem całego Nowego Jorku. Jak wygląda natomiast obraz metropolii widziany oczami Alicii w roku 2016?

Anderson .Paak może zaliczyć ten rok do udanych. Najpierw pojawił się fenomenalny album "Malibu", dowodzący, że występ piosenkarza na ostatnim krążku Dr. Dre nie był dziełem przypadku. Następnie Kalifornijczyk ruszył w światową trasę koncertową, na której dał się poznać publiczności jako wszechstronny artysta i doświadczony showman. Swoją dominację na niezależnej scenie Anderson przypieczętował zaś swoim kolejnym projektem pt. "Yes Lawd!" nagranym wespół z Knxledgem, a majacym swoją premierę niespełna dwa tygodnie temu. Zbliżając się powoli do zamknięcia tegorocznego rozdziału swojej kariery, .Paak postanowił powrócić do malowniczego Malibu i wprawił w ruch dzieło "The Sugar Shack" pędzla Erniego Barnesa, promujące jedną z płyt Marvina Gaye'a.