Zagraniczny i polski hip-hop, muzyka, wykonawcy - Najlepszy portal hip-hop

Dlaczego: Przykład Papoose'a idealnie pokazuje jak ważny w rapgrze jest timing. Hype na Papa koło 2006-2007 był niewyobrażalnie wielki, cały Nowy Jork czekał na debiut, widząc w nim nowego Big L'a... a dziś "Nacirema Dream" w końcu się ukazało, ale przeszło praktycznie niezauważone. Mimo że takie numery jak ten to surowa, soczysta eastcoastowa jazda najwyższej próby. Bujający głową bit Preemo i kozacka nawijka jednego z największych nowojorskich talentów ostatnich kilkunastu lat. Już niedługo nasz wywiad z Papoose'em, do którego zbieraliśmy od Was pytania, stay tuned.

[Edit: Poniżej również drugi opublikowany dziś klip, do numeru "Get At Me' z Ronem Browzem]

Po wyjściu na wolność po dziewięcioletniej odsiadce widać po Turku głód nagrywek. Członek legendarnych Hot Boys (razem z Lil Wayne'em, B.G. i Juvenile'em) i zdobywca Złotej Płyty za solowy debiut w 2001 roku dopiero co puścił jeden darmowy mixtape "Blame It On The System" a już atakuje kolejnym. "Louisianimalz" to 22 numery, w których poza gospodarzem pojawiają się właśnie Hot Boysi czy Dee-1.

Marzenia się spełniają, jak śpiewała kiedyś pewna pani. 4 lipca tego roku, w Warszawie, ma odbyć się koncert młodej raperki Gavlyn.  Gavlyn to 23-letnia raperka pochodząca z LA. W swoim dorobku ma dwa wydawnictwa: "Habit That You Blame" (które 3 dni temu miało premierę w wersji fizycznej), a także "From The Art". Artystka odwiedzi Polskę w ramach europejskiej trasy koncertowej "European Tour 2013". Jej repertuar obejmie utwory pochodzące z jej obydwu wydawnictw.

Legenda polskiego freestyle'u, uczestnik finału WBW 2004, Flesz nie żyje - ta smutna informacja dotarła do nas dzisiaj w ciągu dnia za pośrednictwem Puocia i Dolara. Pamiętam jakby to było dziś, jak za sprawą videorelacji z tamtego finału na Vivie zainteresowałem się wolnym stylem i złapałem na niego takiego bakcyla, że od 2005 przez wiele lat starałem się nie opuścić żadnej ważniejszej bitwy w kraju. A obok popisów Dużego Pe czy Te-Trisa jednym z jaśniejszych elementów był dysponujący lekkim, rozbujanym stylem i rzucający od niechcenia świetne jak na tamten czas linijki typu "Wiecie co ja robię z hajsem? Ja go palę - zgadnijcie co zrobię z Dolarem" Flesz z Izabelina...

[Edit: Poniżej również niepublikowany wcześniej numer Flesza na bicie Zbyla z roku 2005, który warszawski producent postanowił dziś udostępnić]

Życie potrafi być zaskakujące. Oczekując jakiejś małej rewolucji czy choćby momentu otrząśnięcia się polskiej sceny w stylu „więc jednak można robić muzykę w inny sposób” nawet mi przez myśl nie przeszło, że katalizator zmian może przyjść z tak nieoczekiwanej strony – od producenta, który jeszcze kilka lat temu deklarował się jako spec od prostych syntetyków. I tak szybko – choć, paradoksalnie, mamy na to zupełnie najwyższą porę. Stawianie znaku równości między polskim podziemiem a nudą i schematyzmem weszło mi jednak w krew już tak mocno, że gdyby mnie ktoś zapytał, kiedy na scenie pojawi się producent wyraźnie ubóstwiający muzykę jako całość bardziej niż rap, a co ważniejsze publika to chwyci – bo Ike'a nie chwyciła na przykład – po dłuższym wahaniu odpowiedziałbym, że może jakoś za trzy lata możemy na to liczyć. I nawet jeśli „Goodlife” nie wywoła sensacji, nawet jeśli naśladowcy charakterystycznego stylu Szopsa nie zaczną wyrastać jak smutni raperzy po Bonsonie i nawet jeśli preordery będą zalegać dwa lata po premierze zamiast rozejść się zanim zdążysz o nich poinformować ziomka, to warto sprawdzić, jak można ciekawie łączyć rap z muzyką.

No to znamy kolejny amerykański strzał na Kempie i jest to artysta, który z całą pewnością do klimatu festiwalowego pasuje idealnie. Jak mówi info prasowe HHK: "Absolutna i niezaprzeczalna legenda światowego hip hopu, człowiek instytucja, rapowy aktywista, aktor, filozof, nauczyciel" - w skrócie KRS-One!