Zagraniczny i polski hip-hop, muzyka, wykonawcy - Najlepszy portal hip-hop

Wspominając nasz Tydzień ze Spike'iem Lee i wszystko co napisaliśmy do tej pory o wybitnym reżyserze z Brooklynu na łamach Popkillera, natknąłem się na kolejną, zagubioną gdzieś w czeluściach Internetu perełkę. Jest nią inspirowany twórczością i przekazem Spike'a Lee utwór o nazwie "Rap Magic (A Spike Lee Joint") autorstwa wywodzącego się z Nowego Orleanu rapera o ksywie Easy Lee.

Easy Lee to połówka jednego z moich ulubionych duetów - mających na koncie dwie niesamowite płyty "Classic.Ghetto.Soul" i "Dirty Genes" Mojoe, a także współtwórca zaangażowanego społecznie zespołu Third Root. W "Rap Magic" artysta zawarł niezliczoną masę nawiązań do "jointów" brooklyńskiego filmowca, a dla każdego fana zabarwionego jazzem rapu i kina afroamerykańskiego będzie to z pewnością strzał w dziesiątkę.

Myślę, że nie będzie specjalnie odkrywczym stwierdzenie, iż grupa Za Młodzi Na Śmierć nie jest zespołem kolektywnym w pełnym znaczeniu tego słowa. Nie ma co się tutaj doszukiwać jakiejś chemii, większego pomysłu, długofalowej wizji artystycznej. Ot, udało się czwórce rapujących kolegów tak ładnie zgrać, że stworzyła ona kilkanaście utworów muzycznych, zebrała wszystko do kupy i wypuściła wspólny longplay. Już sam tytuł – "Wiele Dróg", sugeruje, że po nim każdy rozchodzi się w swoją stronę.

Przy dzisiejszym tempie obiegu informacji i łatwości dostępu do odpowiedniego sprzętu i kanałów promocji, rap w Stanach stał się Oceanem, który każdego dnia wlewa się przez monitor. Pisaliśmy o tym już nie raz i nie dwa i postanowiliśmy wyjść sytuacji naprzeciw starając się dać trochę więcej materiałów naszym czytelnikom. Ilość luźnych numerów i plików audio, które codziennie otrzymujemy jest olbrzymia. Postaramy się w takich artykułach jak ten zbierać wam kilka numerów, dopisać do nich krótki opis i niezbędne info, a następnie podać wam w jednym wspólnym poście. Na pierwszy ogień idą I-20, Chuuwee, Sir Michael Rocks, Dice Raw i The Rub.

"Czy w Polsce jest za dużo raperów? Czy nie są do siebie zbyt podobni? Czy w polskim rapie są prawdziwe osobowości? Na te pytania spróbują wspólnie odpowiedzieć prowadzący i goście trzeciego odcinka "SERIO?".

Przy stole Żulczyka i Sokoła zasiadły tym razem dwie najbarwniejsze postaci polskiego rapu. Genialny szaleniec Wini wyzna, dlaczego nienawidzi raperów, natomiast zamaskowane objawienie polskiego rapu Kaen, zdradzi, kiedy w końcu pokaże swoją prawdziwą twarz. Rolę eksperta spełni Mateusz Natali z portalu Popkiller. Zapraszamy serdecznie. Będzie się działo" - mówiło nam info prasowe, teraz można obejrzeć już online cały odcinek. Polecamy.

Podejrzewam, że sam Ka nie spodziewał się, że jego powrót do rapowania sprawi, że na jego albumie skupi się tyle uszu. "Grief Pedigree" mieszające zimną rzeczowość z niezwykle spostrzegawczymi i trafnymi obserwacjami rzeczywistości wyróżniało się na tle każdej innej muzyki wydawanej w 2012. Jak się okazuje były reprezentant Natural Elements ma zamiar pójść za ciosem i przygotować kolejny krążek. Możemy wypatrywać go w okolicach lipca tego roku, a jego tytuł to "The Night's Gambit". Pierwszy, bardzo typowym dla Ka teledyskiem promującym jest "Our Father", zimny jak lód numer bezpardonowo wjeżdżający na banię. Osobiście wolę go w bardziej stonowanej odsłonie, ale tak czy siak, dobrze, że wrócił.

Pamiętam jak po wydaniu świetnego "Kush 2009" na bitach Dre Ya Boy rozpędzał się coraz bardziej, łapał coraz większy hype i wydawało się, że w przeciągu roku-dwóch będzie tam, gdzie dziś Kendrick Lamar (na pozycji młodego króla westcoastu) lub choćby Meek Mill (pozycja młodego króla charakternej ulicy) - poszedł jednak drogą Papoose'a przymulając swoje 5 minut i po podpisaniu kontraktu z Akonem i Konvict Music rozdrabniając się na kolejne, coraz słabsze mixtape'y.

Ostatnio chyba w końcu wziął się do roboty, ale co z tego uda mu się jeszcze wyciągnąć - to ciężko mi przewidzieć. Na pewno nietypowe jest to, że po iluś latach terminowania w underze i wyrabiania ksywy... postanowił ją zmienić.