Hip-Hop/Rap

To, że nie wiecie kim jest Nienvox, nie jest specjalnym powodem do wstydu. Ten chłopak wydaje swoją niecodzienną muzykę w niezależnych internetowych labelach na całym Świecie. Tym razem sytuacja jest wyjątkowa, bo wybrał sobie polską "wytwórnię". *export netlabel to nowa, malutka, internetowa oficynka, którą ogarnia Matam - producent, którego możecie znać chociażby z dziesiątej części Footprints.

Internet to na tyle potężny wynalazek, że nawet mało znany, ale zdecydowanie utalentowany i wrażliwy muzycznie chłopak z Jekaterynburga może trafić ze swoją muzyką do słuchaczy w Polsce czy gdziekolwiek indziej. Czemu warto sprawdzić jego dwunastominutową epkę? Otóż nie tylko dlatego, że jest dostępna zupełnie za darmo.

To jak bardzo hejtowany i celowo pomijany jest Paluch dla mnie świadczy nie tyle o tym, że jest za słaby... Wręcz przeciwnie. Jest zbyt mocny, a ludzie boją się tego co mówi i tego co leci w tle. "Syntetyczna mafia" to nie jest określenie, które wzbudza moją sympatię, a przewrotność tytułu kawałka "Nowy Trueschool" utwierdza niechęć części słuchaczy do reprezentanta Aifam, ale pomijanie go byłoby przekłamywaniem prawdy.

Ani to, że jego przekaz jest bardzo hardkorowy i prosty, ani to, że jego producenci lubią zrobić syntetyczny bit, ani to, że śmiga w ciuchach Diila nie zmieni faktu, że jest coraz ważniejszą postacią na ogólnopolskiej hardkorowej scenie i że wypracował to sobie sam... Pomimo oporu zatwardziałych łbów, które teraz mówią, że to on jest twardogłowy. Szkoda, że sam kopie sobie dołki pod nogami.

Babygrande już niebawem ma wydać kolejną w dorobku płytę Group Home, zespołu tak kontrowersyjnego, że nie można sformułować jednej formuły dotyczącej ich muzyki na którą zgodziła by się chociaż spora część fanów. Jako wielki fan "Livin' Proof" z dużym zaciekawieniem wysłuchałem ostatni kawałek z Jeru, który przeleciał w moich słuchawkach kilkanaście, jeśli nie kilkadziesiąt razy, czego sam się nie spodziewałem.

Dziś mamy dla was kolejny kawałek, tym razem z gościnnym udziałem Lorda Jamara i MC Ace'a oraz ciekawą informację dla polskich fanów GH.

Joell Ortiz ostatecznie przekonał mnie do siebie na warszawskim koncercie Slaughterhouse, gdzie udowodnił mi, że nie można traktować go jak pucułowatego wannabe. Gość wyszlifował swoje stilo, i to tak, że z niczego nie musi się już tłumaczyć. Zwrotki mówią za niego same, a negowanie skillsów mija się z celem.

Mamy na to kolejny dowód. Tym razem jest nim kawałek "Sing Like Bilal" zarejestrowany na bicie DJ'a Premiera. Nie jest to w pełni nowe nagranie, bo bit ten znalazł się już na "Beats That Collected Dust", ale aż prosił się, żeby jakiś zdolny MC zrobił z niego użytek.

Muflon bitew freestyle'owych posmakował praktycznie z każdej perspektywy. Zaczynając od roli fana, poprzez wygranie prawie wszystkiego, co było można, po sędziowanie, na prowadzeniu kończąc. W tym roku w roli konferansjera WBW pojawi się po raz drugi.

Spytaliśmy go więc z tej okazji, jak podoba mu się nowa rola, co pamięta z WBW 2009, kogo typuje do zwycięstwa oraz co uważa o transmitowaniu bitew na żywo.

Statik Selektah to producent niezliczonej ilości podkładów, mixtejpów i płyt. Jego świeże, a jednocześnie hołdujące tradycji podejście do tworzenia bitów zaowocowało bangerami, klasykami lub po prostu kawałkami, które nie mogą opuścić naszych głów przez długie godziny.

Przygotowuje teraz płytę ze swoim ziomkiem z Lawrence, Termanology, o czym już informowaliśmy na naszych łamach. Jednak w oczekiwaniu na premierę jego fani nie są pozostawieni samym sobie. Kilka nowych kawałków wyprodukowanych przez Statika w rozwinięciu niusa dzięki wytrwałości spamera Kadłuba. Propsy!

W ostatni poniedziałek minęło równo 14 lat od śmierci Tupaca Shakura, ikony hip-hopu, jednego z największych raperów wszech czasów, jak i wszechstronnego artysty. Jego wpływ na kulturę hip-hop można by luźno porównać z wpływem Elvisa Presleya na rock 'n' roll. Wystarczy tylko wspomnieć, że płyty 2Pac'a na całym świecie kupiło ponad 75 mln osób, co zapewniło mu nawet miejsce w Księdze Guinnessa. Warto więc zastanowić się, w czym tkwi ten fenomen, co sprawia, że tylu ludzi na całym globie przyciąga jego muzyka?

Sam przyznam, że Tupaca słucham od kiedy miałem bodajże 12 lat i nie rozumiałem wtedy zupełnie nic z jego tekstów. Potem stopniowo poznawałem go coraz lepiej, w czym pomógł mi ogrom materiałów mu poświęconych (książki, filmy, wywiady). I nie wiem z czego to wynika, ale co jakiś czas mam tak, że na nowo łapię zajawkę na 2Pac'a i ponownie zagłębiam się coraz bardziej w jego twórczość. Postaram się więc odpowiedzieć na pytanie "Co tak naprawdę stało się muzyką 2Pac'a po jego śmierci?".