Hip-Hop/Rap

Dziewięć miesięcy od pojawienia się "Deloreana" jako singla Rasmentalism wypuszcza klip do tego świetnego numeru. Klip pewnie nic nikomu nie urwie, ale patent z puszczaniem filmów na masce jest świetny. Reżyseria: Miłosz Hunzvi.

Już niedługo swoją premierę będzie miał wielce wyczekiwany album współtwórcy genialnego "Double Barrel" (wraz z Marco Polo). "For the Record" światło dziennie ujrzy już pierwszego listopada tego roku! Gdyby ktoś nie rozumiał dlaczego tak wielu fanów czeka na to wydawnictwo wystarczy wymienić choćby producentów płyty a należą do nich (uwaga!) m.i.n.: Khrysis, Marco Polo, !llmind, 9th Wonder, Pete Rock, Large Professor, Diamond D, DJ Premier, Nottz!

Jak to w przypadku horrorów, czy jakichkolwiek innych filmów bywa, najczęściej dalsze części kultowych tytułów nie bywają już tak dobre i kasowe jak część pierwsza. Możemy tylko się cieszyć, że ta zasada nie sprawdza się w świecie muzyki. Po trzech, niezwykle udanych (zwłaszcza trzeciej części) albumach zatytułowanych "Tha Carter" jeden z największych raperów w historii miasta Nowy Orlean postanowił na eksperyment.

Wszyscy dobrze wiemy jak skończyła się sprawa z "Rebirth", które to jest porażką niemal na całej linii i nie ratuje jej nawet całkiem znośne "Drop The World". Następnie przyszedł pobyt w więzieniu, premiera "I Am Not A Human Being" i pierwsze zapowiedzi albumu, który jest mi dane dziś opisywać.

Quan - I Do It (2011)

Dlaczego: No proszę, czyli jednak! Dotychczasowy one-hit-wonder z "Just A Moment" Nasa jednak zawziął się wreszcie i w październiku wypuszcza album "Glorious Struggle". Nowy singiel pokazuje, że jest na co czekać.

Young Maylay to kolejna wielka nadzieja Kalifornii, która od dobrego roku jest na fali wschodzącej. Gościnne występy na albumach "I Am The West" i "Revenge Of The Barracuda" sprawiły, że raper trafił na radary wielu nowych słuchaczy, którzy teraz przebierają nogami na samą myśl o jego debiutanckiej płycie.

Często słuchając co większych odlotów Wayne'a mam wrażenie, że on nie rapuje, tylko gra - gra głosem, gra całą swoją osobą. Dzięki wymyślnej i wykręconej modulacji czyni ze swojego wokalu kolejny instrument, dobudowujący chore i podlane syropem koncepty.

Dziś czas na dwa przykłady takich numerów - gdy usłyszałem (swoją drogą świetną tekstowo) zwrotkę w "Last Of A Dying Breed" Ludacrisa to moje pierwsze wrażenie nie brzmiało, "ale nawinął", tylko "jak on to zagrał!". Niczym aktor w jakimś szalonym musicalu, wczuwający się w stu procentach w rolę ostatniego obrońcy na barykadach rapu.

Nicki Minaj feat. Rihanna - Fly (2011)

Dlaczego: Nicki stopniowo staje się jedną z najbardziej wyrazistych postaci obecnego mainstreamu. Kolejny singiel z jej debiutanckiego "Pink Friday" został zobrazowany z naprawdę sporym przepychem a wyrazista zazwyczaj w klipach Rihanna została tu zepchnięta mocno w cień.