Klasyka

Numer Raz, Pyskaty, Onar, Małolat, Włodi i Pelson , Ten Typ Mes i Stasiak, Hades, Platoon, Kosi i Ero, Vienio, Diox, Chada, Pezet, Sokół i Juchas - A Pamiętasz Jak? 2011 (2011)

Dlaczego: Oby więcej takich akcji. Śmietanka stołecznej sceny, kultowy bit, świetny wspominkowy klimat. A do tego klip zasługujący na ogromne propsy, poprzez dodatkowe podkręcenie nastroju i przywołanie wielu klasycznych płyt, ujęć i miejsc.

Piątkowa premiera teledysku do "A Pamiętasz Jak? 2011" naprawdę mocno mnie zajarała. Nie dość, że sam obraz wykonany jest świetnie (ujęcia kultowych miejscówek, sceny ze starych klipów, okładki legendarnych płyt) to jeszcze cała otoczka była hip-hopową esencją. 17 raperów w 10-minutowym numerze i każda zwrotka witana hałasem i owacją od publiki. Mega.

Poza klipem mieliśmy też okazję wysłuchać wykonania numeru na żywo przez większość rapujących w nim postaci, czyli ścisłą czołówkę stołecznej sceny. Nasza kamera musiała rzecz jasna uwiecznić ten występ.

"Świat hip hopu ucierpiał", "Całe rapowe środowisko poniosło nieodżałowaną stratę" - te i podobne opinie słyszałem w ostatnich dniach wielokrotnie. Nie oddają całej prawdy. Nate Dogg był wielki.

Odmienił oblicze rapu, fakt, ale wyjąwszy go z hiphopowego kontekstu mamy do czynienia z artystą kompletnym. Z wokalem, który nie miał sobie podobnych. Precyzyjnie cięte słowa, niemal żadnych westchnień czy okrzyków w tle, pełna dyscyplina przed mikrofonem - Hale operował głosem w sposób, spod którego prześwitywała trzyletnia służba w US Marines.

Przywoływanie starych czasów to nieodłączny element rapu, a często takie numery poruszając sentymenty stają się nierdzewnymi klasykami, które z kolei wspominane są za ileś kolejnych lat...

Taki los spotkał też "93,94" Juhasa i Numera na bicie 600V. Dziś, z okazji I urodzin cyklu A Pamiętasz Jak? dostajemy nową wersję numeru, który dał nazwę serii imprez. Za mikrofonem poza oryginalnym duetem stanęła praktycznie cała czołówka warszawskiej sceny...

Przed przystąpieniem do przesłuchiwania tego albumu, upewnij się, że spełniasz choć jeden z dwóch wymienionych warunków: musisz mieć albo mocne serce i odporną psychikę, albo nie znać języka angielskiego. A najlepiej spełniać oba te warunki.

Po co? A bo "Season Of Da Siccness" to nie jest album normalny, oj nie,  daleko mu do tego miana. Mam tu na myśli przede wszystkim sferę tekstową. Wersy typu "wyciągnę twoje flaki, po czym zjem je ze smakiem i popiję krwią" są na tym krążku na porządku dziennym. Ale co się dziwić - Brotha Lynch Hung to w końcu jeden z pionierów i głównych popularyzatorów (pod)gatunku rapu zwanego horrorcorem.

Johnny Jackson przyszedł na świat 28 Sierpnia 1969 roku w Juarez w Meksyku. Dorastał jednak w South Central Los Angeles, jednej w najbardziej niebezpiecznych dzielnic "Miasta Aniołów" pod okiem przybranych rodziców. Trzymał się z daleka od gangów i innych negatywnych rzeczy. Jego umysł pochłonięty był muzyką.

Już w szkole średniej - Washington Preparatory High School przejawiał naturalny talent, gdy w klasie zdominowanej przez czarnoskórą młodzież jako jedyny zajmował się amatorską produkcją. On - Meksykanin. Swoją pierwszą "bit-maszynę" - Mattel Synsonic, kupił za pieniądze zarobione na handlu kokainą, którą sprzedawał przez miesiąc. Kiedy odmówił "działki" kobiecie w ciąży zrozumiał, że nie tędy droga i postanowił zając się spełnieniem swoich marzeń. Mimo, ze otrzymał stypendium muzyczne na Berklee College of Music postanowił z niego zrezygnować, aby jak najszybciej zająć się karierą producenta...