Mura Masa to 18-letni producent, autor tekstów i multi-instrumentalista rodem z Wysp Normandzkich. Łączący w swojej twórczości elementy współczesnej elektroniki i muzyki klubowej z organicznym brzmieniem oraz samplingiem artysta jakiś czas temu wypuścił swój debiutancki album "Soundtrack To A Death", a w czerwcu na winylu ukazać się ma jego najnowsza EPka "Someday Somewhere EP".

Już teraz możecie natomiast odsłuchać całość, gdyż wytwórnia Jakarta Records udostępniła pełen projekt do odsłuchu na swojej stronie. Gościnnie pojawiają się m.in. brytyjski MC Jay Prince czy wokalistka Denai Moore.

Asagaya to skrywający się za tajemniczą maską na wzór MF Dooma japoński producent i kompozytor, określający swoje brzmienia jako "abstrakcyjny hip hop" i "break blues". Niedawno światło dzienne ujrzał jego najnowszy album "Light of The Dawn", na którym gośćinnie gospodarza rodem z Tokio wsparli tacy artyści jak brytyjski MC Jay Prince, raperka Akua Naru (już w tym roku wystąpi na Hip Hop Kempie), wokalistki Lorin Chia i Afrodyete czy Leron Thomas.

Całość brzmi niezmiernie świeżo (zapowiedzią oryginalnego sposobu myślenia niech będą pingwiny jadące na motocyklu na okładce płyty...), znajdziemy tu ciekawe koncepty muzyczne, a dobrani goście idealnie dopasowują się do podkładów Asagayi. Odsłuch wydanego nakładem Jakarta Records albumu w rozwinięciu.

Dlaczego: Dopiero co recenzowaliśmy najświeższe wydawnictwo Snoppa "Bush", a teraz D-O-double G uderza z trzecim oficjalnym teledyskiem promującym krążek. Tym razem padło na otwierające albumizzle, kapitalne "California Roll" z gościnnym udziałem samego Steviego Wondera, zobrazowane równie epickim, pomysłowym i cieszącym oko klipem. Cudo.

Dlaczego: Dzisiaj premierę ma dziewiąty solowy krążek MURSa i jego oficjalny solowy debiut w wytwórni Tech N9ne'a Strange Music. Z tej okazji kalifornijski MC opublikował trzeci teledysk promujący album "Have a Nice Life", który sam raper określa mianem swojego najlepszego do tej pory. Widzieliśmy już zabawne, oparte na prawdziwej historii "Okey Dog", jak i zaangażowane społecznie, poruszające problem przemocy ulicznej "No More Control". Teraz pora na nostalgiczne, refleksyjne "I Miss Mikey", dedykowane zmarłemu w 2010 roku raperowi Eyedea. Teledysk w rozwinięciu.

Wywiad z DMX'em to bez wątpienia jedno z naszych największych popkillerowych osiągnięć w kategorii rozmów zagranicznych. Dark Man X'a udało nam się dorwać po Warsaw Challenge, około 3 w nocy przed jego hotelowym pokojem, po kilkuminutowej rozmowie z jego menedżerką, od której najpierw usłyszeliśmy, że nie ma szans... Wymęczony i padnięty MC/aktor rodem z nowojorskiego Yonkers wcześniej zafundował zgromadzonym w Parku Sowińskiego tysiącom słuchaczy niezapomniane show, i bez trudu zyskał sobie sympatię warszawskiej publiczności.

Medialne doniesienia i spekulacje o tym, jakoby należało się obawiać X'a, że jest nieobliczalny i lepiej nie zbliżać się do niego bez oddziału SWAT w pobliżu, okazały się stertą bzdur. Potwierdziła się natomiast wypowiedź Ja Rule'a, starego kompana Earla Simmonsa z czasów gdy razem koncertowali, w której mówił, że to od X'a nauczył się, jak podchodzić do fanów oraz że należy im zawsze okazywać szacunek i być otwartym. Wszyscy, którzy mieli zresztą okazję porozmawiać wtedy krótko z X'em i zbić pionę - czy to przed koncertem, kiedy wyszedł do ludzi i zaczął się z nimi modlić, czy na backstage'u po całym show - odnieśli to samo pozytywne wrażenie - to naprawdę w porządku gość.

Age ain't nothing but a number, Luda rapping like he just turned 24 – nawija 37-letni obecnie Chris Bridges, i w tym wypadku kojarzone z debiutem Aaliyah z 1994 roku hasło zdecydowanie jest jak najbardziej na miejscu. A przecież 15 lat na scenie, 7 albumów w dorobku, ponad 20 milionów sprzedanych płyt i kilkanaście ról filmowych, na czele z hitową serią "Fast & Furious" – to wszystko mogło sprawić, że Luda straciłby dawny zapał do niszczenia mikrofonów w drobny pył i osiadł na utkanych z dolarów laurach...

Ba, w ostatnich latach wszystko na to wskazywało, a reprezentujący Atlantę MC od czasu bardzo słabo przyjętego, odtwórczego "Battle Of The Sexes" z 2010 r. zdawał się raczej rozmieniać się na drobne muzycznie, nagrywając przesłodzone tracki z Bad Boy Bieberem oraz skupiając się przede wszystkim na sprawach czysto biznesowych i promowaniu swojej marki koniaku Conjure. Co jakiś czas dostawaliśmy przebłyski wysokiej formy w postaci pojedynczych mocarnych tracków zawartych na nierównych, dość przeciętnych mixtape’ach, ale w tle wciąż rozbrzmiewało pytanie – kiedy wreszcie Luda wróci do poziomu, do którego nie zbliżył się od czasu "Theater of The Mind"?