Elektronika

splash! 18  - PRhyme, Marsimoto, Haftbefehl i Prinz Porno w Ferropolis.

Mała aluzja: bilety splasha! to idealny prezent świąteczny. To nie tylko gwarancja szerokiego uśmiechu u dużych jak i u tych trochę mniejszych fanów HipHopu, lecz również uniknięcia tradycyjnego już wiosennego narzekania. Po dwóch wcześnie wyprzedanych edycjach festivalu z rzędu powinno być jasne: tylko poranne ptaszki jadą na splasha! - wszyscy inni muszą obejśc się smakiem ravioli w puszce. To właśnie ich ominie masa występów wspaniałych artystów, których zaprosiliśmy na 18. urodziny najpiękniejszego festivalu na świecie.

Marsimoto ogłosił właśnie w Frankfurcie pierwszych trzech artystów, którzy zagrają na 18. splashu, był jednak zbyt zjarany, aby ich wszystkich spamiętać. Dlatego chcielibyśmy podzielić się kolejnymi trzema wykonawcami.

Za projektem Rozbójnik Alibaba stoją Robert M i Jan Borysewicz. Wersja standardowa „Balu Maturalnego” to ekskluzywne, dwupłytowe wydawnictwo i aż 25 utworów. „Bal Maturalny” to zderzenie twórców polskiej muzyki klubowej i rockowej, z rapem w różnych odcieniach. Melodyczne i radiowe refreny zbiegają się ze sporą porcją storytellingów. O odpowiedni klimat muzyczny zadbał Jan Borysewicz, którego riffy gitarowe wzbogacają podkłady stworzone przez Rozbójnika Alibabę. Jeszcze przed premierą, płyta wywołała wokół siebie wiele szumu, głównie przez bardzo dobrze przyjęte klipy i nietuzinkowych artystów, którzy biorą udział w projekcie. Gościnnie, obok takich wokalistów jak Krzysztof Cugowski, Paweł Kukiz czy Janusz Panasewicz pojawiają się min. Pih, Peja, Onar, VNM, Bezczel, Lukasyno, Sobota, Paluch, Chada, Borixon, Diox, Pono, Fu. Z okazji premiery sklepowej "Balu Maturalnego", Rozbójnik Alibaba & Jan Borysewicz udostępniają oficjalny odsłuch albumu.

Mogłoby wydawać się, że dwa duety - Rae Sremmurd oraz AlunaGeorge nie mają ze sobą nic wspólnego. Nic bardziej mylnego! Ostatnio do wspólnego numeru zaprosił ich amerykański DJ i producent muzyczny Baauer - kojarzony głównie z produkcją "Harlem Shake", która swojego czasu obiegła chyba cały internet. Połaczenie mogłoby wydawać się ryzykowne - jednak producentowi udało stworzyć się taką aranżacje, gdzie dwa duety doskonale się dopełniają. Numer "One Touch" jest jednocześnie singlem zapowiadającym nadchodzącą EPkę Baauera ß, która ukaże się 3 listopada.

"Jestem producentem muzycznym" - takie dumnie brzmiące sformułowanie wykrzyczałyby niewątpliwie osoby, które parają się robieniem muzyki dla raperów. Tworzą podkład od podstaw, klasycznie bądź w zupełnie odmiennym klimacie. kombinują prostsze lub bardziej skomplikowane aranżacje, by dały piorunujący efekt końcowy. Kiedy dochodzi do weryfikacji przez słuchaczy, często zapomina się właśnie o roli producenta, spychając go niejako na drugi,  lub jeszcze dalszy plan utworu. Chyba każdy czytelnik zgodzi się, że nie powinno tak być, dlatego też warte uwagi są albumy producenckie, które z założenia mają ukazać pełnię umiejętności gościa, bez którego kawałek rapowy nie miałby racji bytu. Czarnego, bohatera recenzji, znają wszyscy. Filar HIFI Bandy, twórca świetnych, choć w moim odczuciu trochę niedocenionych "Niedopowiedzeń" i masy innych numerów. Powraca z kolejnym materiałem o tajemniczo brzmiącym tytule - "Nokturny i Demony". W światowym stylu.

Prosto Label oraz U Know Me Records prezentują utwór Sonar Soul - "Let's dance" w wersji częstochowskiego rapera Żyto. Sonar Soul to pochodzący z Warszawy producent i DJ, eksplorujący muzykę z rejonów soulful electronic/abstract hip-hop. W duecie z brudnym, surowym stylem Żyta prezentuje bardzo ciekawą, nawet abstrakcyjną mieszankę.

Dlaczego: "Pył" to pierwszy teledysk zapowiadający nowy album Fisza i Emade (ich ostatnie wydawnictwo to "Zwierzę Bez Nogi" z 2011 roku). W kawałku gościnnie występuje wokalistka Justyna Święs. Po poprzednim klasycznym, utrzymanym w stylistyce nawiązującej mocno do Beastie Boys dziele, bracia Waglewscy wracają tym razem w bardziej elektronicznym, tanecznym stylu. Premiera "Mamuta" 6 listopada.

Na sklepowych półkach leżą jeszcze ciepłe egzemplarze najnowszej płyty Pokahontaz. Ja osobiście jeszcze nie miałem okazji się z nią zapoznać, ale to dobra okazja by sobie przypomnieć, najlepszy moim zdaniem, album grupy. Mowa o debiutanckiej "Recepturze", która nie tylko się nie zestarzała, ale wręcz nabrała wartości i w roku 2014 jest świeższa niż wiele obecnych premier hip-hopowych.