Hip-Hop/Rap

Liveband'y rapowe w Polsce to wciąż rzadkość i wciąż zajawka z możliwości jaką dają instrumenty w hip-hopie. Często zdawało się, że grały dobrze, a trafiały na przeciętnych raperów, Ci lepsi wiązali się z gorszymi zespołami itd. itp. W tym wypadku problem wydaje się właśnie rozwiązywać, bo The Pryzmats, to zespół, który jako liveband zapowiada się świetnie. Możecie to sprawdzić pod spodem.

Raekwon - Shaolin Vs. Wu-Tang (2011)

Dlaczego: Bo takimi numerami jak ten Chef pokazuje, że jak chce to może a mimo całej BieberGate płyta znów zapowiada się konkretnie. Natomiast Konee Rok już nie po raz pierwszy pokazuje, że jeśli chodzi o klipy to on jest szefem.

Sam nie wiem ile razy już na łamach Popkillera starałem się zwrócić waszą uwagę muzycznym zjawiskiem, które tempem rozwoju można porównywać chyba tylko z polskim rapem na początku wieku. Scena new-beatz, trip-hopu, downtempo i ogólnie pojętej muzyki instrumentalnej ciągle siedzi w głębokim undergroundzie, choć jak pokazuje przypadek U Know Me stara się stamtąd wydostać z klasą. Tak czy siak wszystkim zainteresowanym dostarcza mnóstwo frajdy i skupia wokół siebie coraz więcej osób jarających się taką muzyką, bo naprawdę ciężko żeby człowiek wrażliwy na sztukę nie doceniał takiej muzyki.

Wydawanie jej póki co ogranicza się do dystrybucji internetowej za pomocą netlabelu takich jak współpracujący z nami *export label. Jednym z miejsc, gdzie zawsze znajdziecie informacje o tego typu wydawnictwach i ich muzyce jest goodnetlabels.blogspot.com. Artyście związani ze sceną postanowili przygotować małą niespodziankę na czwarte urodziny strony.

G-Unit - Poppin Them Thangs (2003)

Dlaczego: Bo co by nie mówić to rok 2003 stał pod znakiem Fifciaka. Świetnie przyjęty i sprzedany w wielomilionowym nakładzie debiut sprawił, że jeszcze w tym samym roku do sklepów trafiła płyta całego G-Unit. A na niej takie numery jak ten, oparty na bicie-fortecy Storcha (i Dre) i zgrabnie podśpiewanym refrenie Curtisa.

Styl w jakim na polską scenę wszedł Małpa, do dziś jest dla mnie swego rodzaju wzorem, choć "Kilka Numerów O Czymś" nie stanie się już chyba moją ulubioną płytą. Małpa wskoczył z materiałem szczerym, żywym i prawdziwym, co potwierdzał każdy z koncertów, które regularnie gra po Polsce zapełniając sale w dziesiątkach miast. Ilekroć gra, zawsze znajdą się osoby, które przychodzą "na Małpę". Dla tych, którzy przyszli tak na Popkiller Christmas Party oraz dla tych, którzy nie dotarli, a chcieliby zobaczyć - mamy pierwszą część videorelacji.

Warszawsko-teresiński duet zalewa nas ostatnio nowym materiałem, a wszystko pełni przecież jedynie funkcję przystawki przed głównym daniem czyli wspólnym LP.

Wielu z was wciąż słucha pewnie "Zakazanych Owoców" i "Nad Przepaścią", tymczasem Solar i Białas "w 3 dni na totalnym spontanie" nagrali kolejną płytę - "Odliczanie Mixtape".

Mark Ronson feat. Ghostface Killah, Nate Dogg, Trife, Saigon - Ooh Wee (2003)

Dlaczego: Bo żeby wziąć na warsztat tak oklepany i dobrze znany sampel trzeba mieć jaja i duży portfel, a Ronson z podobnych akcji uczynił swój znak rozpoznawczy. "Ooh Wee" to pierwszy i najlepszy strzał od Brytyjczyka, do tego wsparty przez tak zacną ekipę jak Ghost, Nate czy młodziutki Saigon, którego debiut jutro wreszcie trafi do sklepów.