News

Pośród wielu wiadomości, które codziennie przychodzą na naszą skrzynkę mailową, mnóstwo jest takich o treści "Siemanko, przesyłam wam swój nowy album, jak będziecie mieli czas to rzućcie okiem". Choć chciałbym, żeby było inaczej spora część nie nadaje się do niczego... Ale czasem... Zdziwilibyście się, jakie rzeczy w Polsce przechodzą bez echa.

elhuana, to typek z Warszawy, który bity robi od niecałych trzech lat, kiedy to kupił sobie sampler SP-404. To niewiarygodne jak ten chłopak szybko się rozwija, czego nie doceniono w Polsce, ale za to zwrócono uwagę za Wielką Wodą. Na albumie pojawiają się MC z Brooklynu, Bostonu, San Jose czy Seattle.

Nie, nagłówek nie dotyczy któregoś z kalifornijskich raperów wypuszczanego właśnie na wolność. Ale jest ciepło, bo pozostaniemy w tych samych rejonach.

Lubicie kalifornijski rap z lat 90-tych? To pewnie ucieszy was info, że album, który miał ukazać się jeszcze w 1996, nakładem Doggystyle Records (sublabelu Death Row) w końcu trafi do słuchaczy na całym świecie?

Jeśli jesteś beatmakerem ze staroszkolnym zacięciem i umiesz potwierdzić swoje umiejętności w bardzo klimatycznej i zajawkowej bitwie producentów, niebawem będziesz miał taką okazję. 24 lutego w poznańskim klubie 8Bitów odbędzie się trzecia edycja tamtejszcze Beat Battle, w jury którego zasiadają tak zasłużone osoby jak Druh Sławek, Prof i Webber. Jak zgłosić swój udział?

Wszystko wskazuje na to, że zapowiadany od czasów pierwszych proroków solowy album Saigona naprawdę ujrzy światło dzienne.

W grudniu dostaliśmy okładkę i tracklistę (czytaj), a parę dni temu Sai wypuścił tytułowy track "The Greatest Story Never Told". Na bicie Just Blaze. Jesteście ciekawi jak brzmi?

Statik Selektah to chyba ten typ producenta, który nie tylko lubi gadać o tym co zrobi, ale również robić to z całą starannością. Każdy kto pamięta "All In A Day's Work" z Saigonem, które powstało w jeden dzień, a do tego lubi filadelfijski styl nawijki Freewaya, może już zacierać ręce. Były reprezentant Roc-A-Fella po odejściu z mainstreamu, wcale nie stracił formy, wręcz przeniciwnie - mam wrażenie, że podziałało to na niego bardzo mobilizująco.

Rzadko zdarza się tak, że po jednej usłyszanej zwrotce zaczynam z miejsca poszukiwać innych materiałów od danego MC. Tak stało się natomiast, gdy pierwszy raz sprawdziłem singlowe "Dopeboy" Adama Tensty.

Postać, która pojawia się tam gościnnie naprawdę może zainteresować. Ekspresowa, giętka i luźna nawijka nasączona potężnym południowym akcentem wywołuje reakcję "WTF? To naprawdę jest Szwed?"

Legenda houstońskiego podziemia nie ustaje w działaniu. Idol tych, którzy w rapie szukają wieloznaczności, słownego wyrachowania, konceptów i potężnych linijek jeszcze w tym miesiącu atakuje z kolejnym albumem, tradycyjnie ozdobionym przykuwającą uwagę okładką - choć widać pod tym względem spory progres od czasu chociażby "The Worst Rapper Alive".

Nie będzie wprawdzie dwupłytówki jak w tego... ups, ubiegłorocznym "Annihilation Of The Evil Machine", ale i tak dostaniemy conieco do posłuchania.