Hip-Hop/Rap

Chip Tha Ripper - Here I Am (2010)

Dlaczego: Bo Chip jest mega stylowym graczem, którego leniwej nawijki słucha się z wielką przyjemnością.

Dziś, na koniec tygodnia (i pół?) z WdoWĄ, mamy dla was swego rodzaju gwóźdź programu, czyli premierę nowego popkillerowego nieregularnika. Tak To Się Robi ma być działem w którym nasi goście będą opowiadać o swoim procesie tworzenia za każdym razem udzielając odpowiedzi na parę prostych i krótkich pytań z nim związanych (dla rapera przygotowanych mamy cztery, dla producenta pięć). Ich pula może się zmieniać również w zależności od waszych propozycji. Jeżeli w komentarzach pojawi się jakiś godny uwagi pomysł, będziemy brać go pod uwagę.

Na pierwszy ogień poszła właśnie WdoWA, bo choć również my mamy zastrzeżenia to jej ostatnich dokonań, to nie da się jej odmówić silnej osobowości i ciekawych poglądów. Czy jej wizja procesu tworzenia też jest tak wyrazista?

Crunk. Niby jedno słowo, niezbyt skomplikowana gra słów i gatunek muzyczny stworzony przez ekipę Lil Jona, ale zarazem hasło, które w naszym kraju często powoduje zgrzytanie zębów. To prawdziwa odwaga zrobić w naszym kraju płytę w tej konwencji. Podjęli się tego reprezentanci Szybkiego Szmalu w przeróżnych konfiguracjach. Trzon projektu stanowią tu Kali, Łysonżi, Rest i Ciech, ale pojawiają się też Mały Esz Esz, Proceente czy WdoWA.

Produkcją albumu zajęli się Kali, Stemplo, Klimson, Bruno i Szogun. Nie ma hajpu na tą płytę, choć w jej udział zamieszane są popularne na scenie postacie. Słusznie?

Co znaczy być legendarnym zespołem? Patrząc przez pryzmat autorów tego albumu można by określić to tak: żadnego słabego albumu w dorobku, ciągły rozwój, mnóstwo innowacji wniesionych do gatunku i nieustanne poszukiwanie, które praktycznie nigdy nie kończyło się fiaskiem. ?uestlove, Black Thought i spółka puszczają album? Sprawdza go zdecydowana większość ludzi mówiących o sobie, że są hip-hopowcami i nie tylko. Ich muzyka już dawno wyszła poza sztywny kanon, nigdy nie tracąc korzennego apealu. Są legendarni i już.

"How I Got Over", najnowsze dziecko zespołu wydane 16 lat od oficjalnego debiutu tylko potwierdza ich status. Co ciekawe album, wbrew temu co mówi część słuchaczy nie jest wcale oderwany od hip-hopu. Pierwszy plan w tych kompozycjach stanowią perkusje, a w przewadze śpiewane refreny nie powinny nas zwieść. To hip-hop XXI wieku, który zarazem spodoba się fanom klasyków zeszłej dekady, jak i zwolennikom nowoczesnych, odważnych i skomplikowanych aranżacji.

Tegoroczny Splash Festival zapowiada się naprawdę wyśmienicie. Na scenach półwyspu Ferropolis zobaczymy m.in. Nasa z Damianem Marleyem, Wu-Tang Clan (oraz Raekwona solo), Missy Elliott, Boot Camp Clik czy Tech N9ne'a z Krizzem Kaliko!

Emocji nie zabraknie a lokalizacja zapewni odpowiedni klimat. Myślicie, że mogłoby tam nas zabraknąć?

Przypuszczam, że w Polsce za coś takiego jakikolwiek hip-hopowiec zostałby pożarty żywcem. Dre nie jest jednak tym typem gościa, który przejmuje się hejtingiem mniejszych od siebie. Oto i dowód.

A mianowicie reklama nowego laptopa muzycznego w której Dr. Dre zagrał... powiedzmy, że główną rolę.

Nie jestem w pełni przekonany co do muzyki Kid Cudiego, choć ewidentnie rozpoczął coś nowego, swojego i ciekawego. Jego muzyka ma specyficzny smaczek, choć teksty czasami wieją, jeśli nie nudą, to przesadnym egotyzmem i rozchwianiem emocjonalnym.

Mamy dla was nowy kawałek Cudiego w którym gościnnie pojawia się jego wydawca i starszy kolega - Kanye West. Jak to brzmi?