Hip-Hop/Rap

WideAwake Entertainment, która 2 lata temu nabyła prawa do legendarnego labelu Death Row Records z impetem rozpoczyna rok 2011, wypuszczając dwa spośród najbardziej pożądanych albumów, które z różnych powodów nie zostały wydane przez wytwórnię Suge Knight'a w czasach jej największej świetności.

Spytacie pewnie "jakie"?

Pezet/Małolat - Dopamina (2011)

Dlaczego: Reżyserska wersja klipu do najbardziej kontrowersyjnego chyba numeru z "Dziś W Moim Mieście" wreszcie na youtube'ie. Sprawdźcie jak bracia spisują się w roli szalonego doktora lub w kaftanie.

Kalifornijscy wyjadacze często puszczają swoje krążki w lokalny obieg, nie dbając ani trochę o promocję, czy oprawę graficzno-klipową. Nie znaczy to jednak, że ignorowanie owych street-albumów będzie dobrym pomysłem. Niedawno w moje ręce trafił pochodzący z 2010 roku kolejny materiał autorstwa legendarnego San Quinna - ikony San Francisco, autora jednej z ciekawszych płyt ostatnich lat ("From A Boy To A Man" z 2008) i wujka idącego coraz prężniej w górę Ya Boya.

"Never Say Die" to album nagrany wspólnie z niejakim Loyal-T. Jak się prezentuje?

Jeśli śledzicie to, co dzieje się w Stanach (a powoli też na całym świecie) wokół numeru "Black & Yellow" to słowa Wiza w wywiadzie dla Billboardu będą brzmieć dla was jak groteska.

Ponad 20 milionów wyświetleń na youtube'ie, masa remixów autorstwa takich postaci jak Snoop Dogg, Game, Fabolous, Slim Thug czy Juicy J, dotarcie prawie na sam szczyt listy Billboardu. Teraz natomiast autor numeru twierdzi, że "to tylko przystawka przed prawdziwymi singlami"!

Długoletnie budowanie pozycji w podziemiu, przebijanie się przez setki anonimowych MC i stopniowe uzyskiwanie coraz większej rozpoznawalności. Ogólnopolski fejm wśród znawców undergroundu po beefie z Jimsonem i "Na Szlaku Po Czek", przejście poziom wyżej za sprawą pierwszych klipów i "Niuskulu". Kontrakt z Prosto, współprowadzenie Prosto Mixtape razem z Sokołem...

W końcu legalny debiut nakładem Prosto Label. "De Nekst Best" trafi na półki w poniedziałek, u nas w redakcji jest już od wczoraj i gwarantujemy, że w tym tygodniu będzie się działo!

Pogoda za oknem jest taka, że do końca nie wiadomo jaka to pora roku, pracownicy zamulają się w swoich biurach, studenci bezskutecznie próbują zebrać się do sesji, a w tramwajach wszyscy patrzą na ciebie tak, jakby mieli ochotę dać ci w pysk, co zresztą nie jest wykluczone...

Czasem z przekory włączamy sobie g-funk, żeby oderwać się od szarości choćby na godzinę, ale są momenty, gdy mamy ochotę słuchać muzyki, która będzie towarzyszką rozkmin, która do nich skłoni, pogłębi i poprowadzi. Muzyki, która zajmie się twoimi myślami, pokieruje ich tokiem i zapewni, że po jej wyłączeniu coś w tobie zostanie. "Jest trudna, jest nie dla wszystkich, jest hermetyczna, ale (...) ludzie, którzy to zrozumieją stają się fanami nie na sezon czy na dwa, ale na lata". Te słowa z intra zatytułowanego po prostu "Music" świetnie opisują muzykę zawartą na albumie Danny'ego Bow, którego możecie znać też jako Enbe.